ఏకాంతం

వెన్నెల బంతి

2011-12-08T23:59:00.000-08:00

గోదావరీ తీరం
శరత్ నాటి సాయంత్రం
మబ్బులేని నింగిలో తెరలు తెరలుగా వెన్నెల పంచుతున్న నిండు చందమామ

వెన్నెల వెలుగుకి చిన్నబోయి తారలు నింగినొదిలి
ఈ తీరంలో చేరి పసిడిలా మెరుస్తున్నాయా అన్నట్టు ఇసుక దొంతరలు
ఒడ్డున వెన్నెలని భారంగా మోస్తూ దట్టమైన చెట్లు

చిక్కగా మెరుస్తున్న పచ్చని ఆకులు

అటు గోదారి మీద అలల బోయలు వెలుగుని ఏ లోకానికో రవాణా చేస్తున్నట్లు

అలలని తాకి తీరమంతా విహారం చేస్తున్న సమీరాలు

తన సమక్షంలోనే నన్ను గెలవాలని ప్రకృతి పదనిసలు

నేను మాత్రం తన మరపులోనే

వినిపిస్తూ తను పిల్లల మధ్య
ఏదైనా ఆట ఆడుకుందాం అక్కా! పిల్లల అరుపులు..
ఏ ఆట చెప్మా! ఉల్లాసంగా ఆరా తీస్తూ తను
గాల్లో చిటికెలు వేస్తూ అంది.. హా.. వెన్నెల బంతి!
ఏయ్ ఏయ్ వెన్నెల బంతి! వెన్నెల బంతి! పిల్లల కేరింతల గానం

చకచకా చిత్తు కాయితాలు ఆకులతో తన చేతుల్లో బంతి తయారు

పైకి ఎగరేస్తూ అంది.. ఎవరు పట్టుకుంటే వాళ్ళదే గెలుపు అని

నన్నూ చేరమని గాలిలోనే గేలం విసిరింది ఉత్సాహంగా

నేనూ వాళ్ళ మధ్య ..

బంతి గాలికి ఊరిస్తూ దొరకనంటుంది

మది చిలిపి రాగం అందుకుంది

తనలో చక్కిలిగింతలు పలికించింది

పడబోతూ తను నా చేతుల్లో..

మరు క్షణం ఇసుక పాన్పు మీద

పిల్లల్లో ఎవరో గెలిచారు

ఏయ్ ఆగు!

నను వెంటాడుతూ నా గెలుపు..

నిండా నా కన్నుల్లో నా వెన్నెలబంతి!

*తను చిన్నప్పుడు వెన్నెల్లో ఆడుకున్న ఆట 'వెన్నెల బంతి'
*చిత్రం గీసినది వెన్నెల కిరణ్! :-)

మనసైంది…

2011-11-23T06:13:00.000-08:00

మాటలతో మొదలైన బంధం చూపులతో రూపు దిద్దుకుంది
చూపుల్లోనే బయట పడ్డ మనసులు బలంగా పెనవేసుకుంటున్నాయి...

మన కలయిక నీ పలుకుల్లో వ్యక్తమవుతున్నపుడు
నా కలలకి నువ్వు భాష్యం చెప్తున్నట్టుంటుంది

నీ చిలిపి విసురుల్లో
నీ వెవ్వెవ్వేల... ఆ ఆ ఆ కారాల
గారాల నయగారాల్లో పులకించిపోతున్నాను

యధేచ్చగా నువ్వు నన్ను నీలో కలుపుకుంటుంటే
నన్ను నేను మరిచిపోతున్నాను

చుట్టూ ఏమవుతున్నా, కాలం ఎరుగక
మనసు ప్రశాంతంగా ఉంది
రేపటి మన మనుగడని ఆవిష్కరించుకుంటుంది..

పంచభూతాలు నాకు సరి కొత్తగా ప్రస్ఫుటమవుతున్నాయి

ఏ(ఈ) కాంతపు దిలీప్!

2011-11-04T06:39:00.000-07:00

ఏదీ నా చుక్కని తారా తీరంలో నే చూడని దిక్కు లేదు
నిరీక్షణలో కాలం పగలు రేయి తేడా కోల్పోయింది
అయినా ఆశ కోల్పోలేదు
అలుపు రానీలేదు

మరి ఏ తారలు ఏ వరసలో చేరాయో!
మనోహరమైన అనుభూతిని పంచే ఓ అందమైన జాబిల్లిని
గౌతమీ తీరంలోనే ప్రత్యక్షం చేసాయి..

నా ఏకాంతాన్ని వరిస్తానన్న ఆ నా జాబిల్లి... వర్ధిక!

ఏకాంతవశం

2011-10-13T10:45:00.000-07:00

లాలా లా లా ల లలలలా
చిరు గాలి.. ల లా లా.. సరాగాలలా...
వెండి వెన్నెల ల లా లా వెంటాడే ఊహలా...
వాన న నా నా వెల్లువయి పొంగే వలపులా...
తార ర రా రా తారాడే నీ తలపులా..
మే...ఘం! మ్ హు హూ నిండు కుండ నా హృదయంలా..
ఎందుకీ
ఎందుకీ
పరవశం?
పరవశం!

ఎర్ర జాబిలి

2011-10-01T10:40:00.000-07:00

చిరుగాలి కవ్వింపుగా కదం తొక్కుతోంది
ఏ కార్యం తలపోసిందో!

ఆతని కోసమేనేమో!

దూరంగా గాలికి విన్యాసాలు చేస్తున్న ఆ కురులు ఆమె ఉనికిని ఇట్టే తెలిపేసాయి!
గుండె కవాటపు వేగంతో ఆతని అడుగులు

ఆతని రాకని గమనించిన ఆమె క్షణాల్లో మొహం చాటుకుంది
ఎదురుచూపులకి ఎరుపెక్కిన ఆమె కళ్ళు
ఆతని చూసిన కోపంతో ఎరుపెక్కిన ఆమె బుగ్గలు
ఇంకాసేపట్లో ప్రళయం అన్నట్లు...

అడుగులు మందగించాయి..

చూపులు కలిపే ఆతని ప్రయత్నం విఫలం
బుజ్జగింపుల నిట్టూర్పులు వ్యర్ధం..

మోకరిల్లిన అతను

మౌనమే మధ్యవర్తిత్వం నెరపుతుంది

చేయి కలిపిన అతను
ఆమె స్పందనే తెలియనట్లు!

చొరవ చేసి చూపుని బంధించే ప్రయత్నంలో
నిండుగా ఆతని రెండు చేతుల్లో ఆమె బింబం

చూపు కలవక, రెప్ప నిలవక
కనులలోన కొలనులాయెను

ఎర్ర జాబిలి ఎరుపు పోయెను
కోపమేమో కౌగిలాయెనే!

మనసు మాటలు మౌ.....న..మే!

ఏమీ కాని వాడిని

2011-07-26T11:23:00.000-07:00

అభిరుచులో, అభిమానాలో మన జీవితాలని పెనవేస్తాయి.. సమాంతరంగా..
మరేవో కారణాలు వాటిని అదుపులో ఉంచుతాయి

మన మధ్య దగ్గరితనం తెలుసుకోవాలంటే దూరాన్ని తెలుసుకోవాల్సిందే

నిన్ను నువ్వు కోల్పోబోతున్నప్పుడు నేను నీకే తెలియని నీ బందీని
నన్ను నీలో కలుపుకోబోతున్నప్పుడు నువ్వు అందుకోలేని దిగంతాల దూరాన్ని

నీ చుట్టూనే ఉండే ఏమీ కాని వాడిని
నా పరిధిలోనే బతికే పరాయివాడిని

నేస్తం! నేను కేవలం నీ నేస్తాన్ని!

మేఘాల నీడల్లో

2011-06-19T11:22:00.000-07:00

ఎటు నుండి వస్తాయో..
అనుకోని వేళల్లో గొడుగు పడతాయి
ఎండల్లో సేదతీరుస్తాయి
వెన్నెల్లో అలరిస్తాయి

కరిగి కదిలిస్తాయి
కదిలి కరిగిస్తాయి

వాటి ఉనికిని కోల్పోయి నా ఉనికిని ప్రశ్నిస్తాయి
కాని నా ఉనికిని ఇష్టంగా చూసేది వాటి నీడల్లోనే

ఎటు నుండి వస్తాయో... ఎటెళ్తాయో..

మేఘాలు ఆడవే అన్నాను కదూ!

చిత్రం వీరి సౌజన్యంతో..

వెన్నెల నీడలు

2011-05-13T11:54:00.000-07:00

గది ఐమూలన కిటికీ వెనక చందమామ ఎదుగుతుంది
పడక మీద కంబళి చాటున దేహం ముడుచుకుపోతుంది
మొహమంతా వెన్నెల పరుచుకుంటుంది

ఏదో తెలియని శక్తి లోలో యుగాల నిర్లిప్తతని బుజ్జగించి నను బయటకు లాగింది

బయటేమో రెపరెపల గాలి..

రెప్పలని విప్పారనీయడం లేదు

అది మోసుకొస్తున్న చలి నిలువనీయడం లేదు

చూపులకీ చందమామ చిక్కడం లేదు

నిలువలేక నిదుర రాక పడక మీద అటు ఇటు అవుతూ నేను

వెన్నెల కన్నులలో వెలిగిపోతుంది
మనసేమో ఏదో ఆనవాల జాడని శోధిస్తుంది

వెన్నెల ఆచూకి ఈనాటిదా...

పొలం నుండి వస్తూ పందెమాడిన చందమామ
చిరుగాలికి కొబ్బరాకులు చీరేసిన చందమామ

చింతల చీకట్లో దారి చూపిన వెలుగుల చందమామ

భయాలను భ్రమింప చేసిన వేపాకు చుక్కల చందమామ
వెన్నెల స్నానాల్లో అలల మీద నలిగిపోయిన చందమామ
అరచేత పండిన చందమామ
ఏకాంతంలో తోడైన చందమామ
ఆటుపోట్ల అలజడితో ఎండమావులు చూపించిన చందమామ
వెన్నెలే వెలివేసిన ఒంటరి చందమామ
పున్నమే నిందించిన పున్నమి చందమామ
ఎన్నో కథలు విన్న చందమామ
అబ్బురాల అంతరిక్ష చందమామ

వరసగా మనసు తెర మీద ఛాయాచిత్రాలు

జాడ తెలియని వేళల్లో ఆ ఆనవాళ్ళే ఆసరా అవుతాయి
వచ్చిపోయే పున్నములయినా అవి పంచే వెన్నెల
వెంటే నిలిచే నీడలవుతాయి

చిత్రం 'విశాల ప్రపంచం' సౌజన్యంతో

ఆకాశం దాటి వస్తావా?

2011-02-28T03:44:00.000-08:00

ఏనాడు కనుగున్నానో నిను

చీకటిని అందంగా చూపే నీ వెలుగులో చుక్కలని తిరిగి లెక్కబెట్టాను
కవ్వించే నీ ఉనికితో నువ్వు పుట్టించిన ప్రశ్నలెన్ని!
ఆ ప్రశ్నల్లో సమాధానాలుగా నే జీవిస్తున్నపుడు ఎంత సంబరం!
గడిచే ప్రతీ క్షణం క్షణపు విలువని తిరగరాసింది
ఇది ఎందాకానో తెలియని నేను నిను అందుకోబోయాను
ఆకాశమంత దూరంగా నువ్వు..

నీ దగ్గరితనపు దూరం కనుగునే ప్రయత్నం నేనాపలేదు

నా నీడే నిను అలుముకుందో
మరి ఏ నీడ నిన్ను కమ్ముక్కుందో
నానాటికీ చిక్కిపోయావు
ఓ నాడు నా కన్నులకి చిక్కకుండాపోయావు
చిన్నబోయిన అవి నిన్ను వెతకడం మానేసాయి
వెలుగునే కనుగొనడం ఆపేసాయి

కాలం ఏ మాయ చేసిందో..
నా చూపుల దారిని మళ్ళించింది
ఇక నే ఎప్పటికీ కనుగోలేనేమొ అనుకున్న నువ్వు
అది నువ్వే - ఎన్నడూ చూడనంత నిండుగా!

పెల్లుబికే ప్రశ్నలు నీ సమాధానాల్లో జీవించమన్నాయి
ఈ క్షణపు విలువ ఎంత అంటూ,
నీ దూరం ఎంత దగ్గర అంటూ..
ఏదో తెలియని భావం కన్నుల్లో ముసురుకుంది
మసక మసకగా నువ్వు

చిత్రం 'విశాల ప్రపంచం' సౌజన్యంతో :)

ఆదర్శం- స్వార్ధం

2010-11-18T21:45:00.000-08:00

నాకు తెలిసిన ప్రపంచం ఎప్పుడూ ఆదర్శాల కోసం జీవించడం లేదు... ఆదర్శాలు కూడా స్వార్ధంలో నుండి పుట్టుకొచ్చిన కోరికలే. మనకిష్టమైన వాటిని( అవి ఏవైనా) కుటుంబమో, సమాజమో, ప్రభుత్వమో ఏవో చెప్పి దూరం చేసే ప్రయత్నం చేసినప్పుడు ఒక ఆదర్శం పుట్టుకొస్తుంది... (లేకపోతే అప్పటివరకు పట్టించుకోని ఆదర్శాలని ఆశ్రయిస్తారు) అది ఒక్కోసారి వెంటనే అందరి అంగీకారం పొంది మార్పుకి దోహదం చేస్తుంది. ఒక్కోసారి వెంటనే అంగీకారం పొందదు. మార్పు మెల్లగా వస్తుంది.ఒక్కోసారి అలా కొందరి స్వార్ధంలో నుండి పుట్టిన కోరికలు అందరి అంగీకారం పొందవు, అవి అందరికీ ఆదర్శాల్లా కనిపించవు... ఒక్కోసారి కొన్ని ఏళ్ళ తరవాత అలా వచ్చిన మార్పు మంచికోసమొచ్చిందా, చేడూ కోసం వచ్చిందా అనే మీమాంశ కూడా జరుగుతుంది. చాలాసార్లు, ఆ ఆదర్శాలు వాళ్ళ కోరికలు తీరేవరకే, తీరిన తరవాత వాటితోనే జీవిస్తున్నారా లేదా అనేది అప్రస్తుతం అయిపోతుంది...

ఈలోగా ఆ ఆదర్శాలని అనుభవించిన తరానికి కొత్త కోరికలు పుట్టుకొస్తాయి... మరలా కొత్త ఆదర్శాలు, కొత్త ఆశయాలు...

అందుకే ఆదర్శానికి మూలాలు ఆ ఆదర్శాన్ని ప్రకటించే వారి స్వార్ధం లోనే ఉంటాయి. దాన్ని నిస్స్వార్ధంగా, దాని వల్ల తనకి ఉపయోగం లేకపోయినా, కేవలం ఆదర్శం కోసమే బతికే వాళ్ళు లక్షల్లో ఒకళ్ళు ఉంటారు...

ఎప్పుడైతే నేను అది తెలుసుకున్నానో, ఆదర్శాలని వెక్కిరించే వాళ్ళని అసహ్యించుకోవడం మానేసాను... ఎవరి స్వార్ధం వారిది అని మనసులో అనుకుని :-) ఎప్పుడో ఒకసారి వాళ్ళ స్వార్ధం కోసం ఆదర్శాన్ని ఆశ్రయిస్తారు, లేకపోతే స్వార్ధం కోసం ఆదర్శాన్ని వదిలేస్తారు...

ఆదర్శాలు నమ్మేవాళ్ళూ, నమ్మని వాళ్ళు ఒకరికొకరు హాని తలపెట్టుకోనంతవరకు నాకూ ఓకె.నేను పట్టించుకోను... నా స్వార్ధం నాది, నా ఆదర్శం నాది. వాళ్ళ స్వార్ధం వాళ్ళది, వాళ్ళ ఆదర్శాలు వాళ్ళవి...

ఒక చిన్న మాట

2010-11-12T04:27:00.001-08:00

ఎదురు చూసిన పున్నమి రానే వచ్చింది
ఎన్నాళ్ళయ్యింది ఆకాశం కేసి చూసి?

పిల్ల గాలీ ఒక్కసారిగా పలకరిస్తున్నట్టుంది
ఏమైపోయింది ఇప్పటి వరకూ?

తారలన్నీ నన్నే చూస్తున్నట్టున్నాయి
వాటి తళుకులు నా కన్నుల్లో!

ఏది నా జాబిల్లి?
అదిగో!
ఒక చిన్న మాట ఇవ్వవా?
తనని నా దరికి చేరుస్తానని

కవిత-వర్ణన-భావుకత-వచనం

2010-11-11T02:37:00.000-08:00

ఏమైనా, హృద్యమైన భావోద్రేకాలని సూటిగా చెప్పాలి అంటే నేను రాయడాన్ని ఆశ్రయించను. కవితా మార్గాన్ని అసలు ఎంచుకోను. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని నా చేత చెప్పించుకోవాలి అంటే, ముందు తను నాకేంటో అనేది నేను చెప్తుంటే వినాల్సిందే.. :) అలా చెప్పడం మొదలుపెట్టిన తరవాత, తను ఎంత ఎదురు చూసినా అసలు తనని ప్రేమిస్తునానని కూడా చెప్పకపోవచ్చు. కానీ, నా మాటలని తను వెతుక్కుంటే అంత కన్నా బరువైన, విలువైన భావాలని తను ఏరుకోవచ్చు. అసలు ఆ మాటలకోసమే ఎదురు చూసి, ఈ సుత్తంతా ఎందుకు అంటే, తనకి నా భావోద్రేకాలు అర్ధం కానట్టే! అప్పుడు అసలు తను నన్ను అర్ధం చేసుకున్నట్టేనా? ప్రేమించినట్టేనా? కానీ నేను తనని ప్రేమిస్తున్నాను అని నా ప్రతి వర్ణనలోనూ చెప్తున్నానే... నా వర్ణనలకి, నాలో భావావేశానికి ఆమే మీద ప్రేమే ప్రేరణే... కానీ కేవలం నా భావాన్నే వ్యక్తపరచాలి అంటే, నాలో భావావేశాన్ని నేను ఎవరితో పంచుకోను...

తనని చూడగానే పరుగున చెంత చేరి హత్తుకుని నువ్వంటే నాకిష్టం అంటే, అది చెప్పడానికి ఇలా పరుగుపెట్టి హత్తుకోవాలా? అక్కడ ఉండే చెప్పొచ్చు కదా అంటే..?! నా భావావేశం ఏం కానూ? దాన్ని ఎవరితో పంచుకోనూ?

అలంకారాలూ, అతిశయాలు లేని కవితను నేను అన్ని కాలాల్లో ఆస్వాదించలేను. నా వర్ణనని, భావావేశాన్ని పంచుకోలేని తను నా ప్రేమనీ ఆస్వాదించలేదు,నేను కూడా...

ఇంతకీ ఏది కవిత? ఏది వర్ణన? ఏది భావుకత? ఏది వచనం?

ఆలోచనలు

2010-11-10T01:35:00.000-08:00

ఒకో క్షణం,
నన్ను ప్రశ్నిస్తాయి
నా అసహాయతని నిలదీస్తాయి
ఈ విశాల ప్రపంచంలో,
నా అస్థిత్వాన్ని శోధించమంటాయి
నేనేంటో తెలియని నన్ను నిర్దాక్షిణ్యంగా ఒంటరిని చేస్తాయి

చంచలత్వంతో మోసం చేస్తాయి
నా నమ్మకాన్ని వెక్కిరిస్తాయి
వాటిని పంచుకున్న పదిమందిలో
నన్ను అల్పుడుని చేస్తాయి

అనుక్షణం వెంటాడుతూ
నాతో పోరాడతాయి
నే పోరాడలేనని ఎదిరిస్తే
నాకు దూరమై శిక్షిస్తాయి...

ఆరాటాల పోరాటాలు

2010-11-02T12:03:00.000-07:00

ఎడారి దాటి అలసిన నాకు సముద్రమే ఎదురైంది

అలలా కవ్విస్తూ నను తాకావు నీవు

నేను ఆరాటపడ్డాను
నీ మనసు తెలుసుకోవాలని
నీతో మనసు విప్పి మాట్లాడాలనుకున్నాను
నీ మనసులో చోటు సంపాదించాలని
నా ఆరాటాన్ని ఆరాధించావు
నువ్వూ నా కోసం ఆరాటపడ్డావు

నీ మనసు విప్పే ప్రయత్నం చేస్తావు
ఆశగా అమాంతం లోనికి చొరబడాలని చూస్తాను
లోన ఇంకెవరో ఉంటారు
వాకిట నుండే వెనుదిరుగుతాను
నే వెళ్ళిపోతుంటే నను ప్రేమగా చూస్తావు
నాకు తెలుసు నువ్వు నన్ను అలా చూస్తావని
అందుకే వీడ్కోలు చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోతాను
కన్నీళ్ళకి సిగ్గూ లేదు, ధైర్యమూ లేదు

ఎప్పుడు ఆరుతుందో ఈ ఆరాటం
ఎందుకు పుడుతుందో తీరం వదిలే ఆ కెరటం?

కడలి - ఆకాశం

2010-10-29T06:32:00.000-07:00

పున్నమి తెచ్చిపెట్టే ఆకాశపు అందాలు చూస్తూ
ఆ పున్నమి తనలో పుట్టించే ఆశల కెరటాలతో
ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనుకునే కడలి
కడలి ఆశలని తనివి తీరా ఆస్వాదించే ఆకాశం

పున్నమి జారిపోయింది
ఆశలూ అణిగిపోయాయి

ఎవరెవరు ఎవరెవరికి ఎవరో?

భావావేశపు అలలు సద్దుమణిగి
లోపలికి వెలుగు వ్యాప్తి చెందితే
కడలి ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనుకోదేమో
ఆశ పడ్డ ఆకాశాన్ని నిందించకుండా
దాని అందాన్ని ఆస్వాదిస్తుంది
ప్రశాంతతలో అంతఃప్రకాశంతో తన అందాన్నీ ఆస్వాదిస్తుంది

అపుడు ఎవరికి వారికి ఎవరెవరు ఏంటో ద్యోతకమవుతుంది

కడలి ఆకాశానికి దూరంగా ఉంటూనే ఆవిరై చేరుతుంది
ఆకాశం కడిలికి దూరంగా ఉంటూనే తియ్యని వాన జల్లై వాలిపోతుంది

--------------------------------------------------------------------------------
నేను నా బ్లాగులో రాసినదానికన్నా బ్లాగ్ స్నేహితుల బ్లాగుల్లో రాసినవే ఎక్కువ. వాటిని నా బ్లాగులో కూడా పెట్టమని అడిగేవారు.బద్ధకంతో ఇక్కడ పెట్టే వాడిని కాదు. ఇప్పుడు ఎందుకో బుద్ధి పుట్టింది.మీకు మీ మీ బ్లాగుల్లో నేను రాసినవి నచ్చి గుర్తుంటే నాకు చెప్పండి. ఇక్కడ పెట్టేస్తే ఓ పనైపోతుంది... :) నాకు గుర్తున్నవి కొన్ని నా బ్లాగ్ కి జత చేస్తా...

జాగృతి సేయరా { గీతాంజలి ~ 26 }

2010-10-20T04:19:00.000-07:00

ఆతను నా చెంత చేరి నా పక్కనే ఆసీనుడైనాడు, అయినా నే మేలుకో లేదు
ఎంతటి పాడు నిద్ర! దౌర్భాగ్యుడిని కదా!

నిశీధి నిశ్శబ్ధతలో చేతిలో వీణతో చేరి రాగాలు పలికించాడు.
ఆ రాగాల మాధుర్యంతో నా కలలు అనునదించాయి

నిదురలో తన ఉనికి నను తాకినా , ఎందుకు ఆతని దర్శనం ఎప్పుడూ చేజారిపోతుంది?
అయ్యో! ఎందుకు నా రాత్రులు అలా జారిపోతున్నాయి?

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

He came and sat by my side but I woke not. What a cursed sleep it was, O miserable me!

He came when the night was still; he had his harp in his hands, and my dreams became resonant with its melodies.

Alas, why are my nights all thus lost? Ah, why do I ever miss his sight whose breath touches my sleep?

సేదతీరనీ { గీతాంజలి ~ 25 }

2010-10-13T06:40:00.000-07:00

అలసిన ఈ రేయి నన్ను ప్రయాస పడకుండా నిదురలోకి జారుకోనివ్వు, నా నమ్మకాన్ని నీపై ఉంచి

నీరసిస్తున్న నా చిత్తాన్ని నీ ఆరాధనకై నిస్సారమైన సన్నాహానికి నెట్టుకోనీకు స్వామీ!

హాయిగొలుపు తొలి వేకువ మేల్కొలుపులో పొద్దు వెలుగుని పునరుద్ధరించేందుకు
తన నయనాలపై చీకటి దుప్పటి కప్పేది నీవే కదా స్వామీ!

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

In the night of weariness let me give myself up to sleep without struggle, resting my trust upon thee.

Let me not force my flagging spirit into a poor preparation for thy worship.

It is thou who drawest the veil of night upon the tired eyes of the day to renew its sight in a fresher gladness of awakening.

పొద్దుగూకిపోతే { గీతాంజలి ~ 24 }

2010-10-08T05:22:00.000-07:00

పొద్దుగూకిపోతే
కిలకిలలిక లేకపోతే
వీచేగాలి అలసిపోతే
నీవు ఈ జగత్తుని మత్తు ముసుగుతో చుట్టివేస్తూ
సందెవేళ వాలిపోయే ఆ కలువల రేకులని సుతారంగా దగ్గర చేస్తూ
అపుడు నా పైనా చీకటి తెరని కప్పు స్వామీ!

ఏ బాటసారి వనరులు గమ్యం చేరకుండానే నిండుకుంటాయో
వస్త్రాలు చిరిగి మకిలౌతాయో
బలం ఉడిగిపోతుందో
అతని చిన్నతనాన్ని, దీనతని తొలగించు.
చీకటి చాటున ఆ పూవుని ఆదరించినట్టు అతని జీవనాన్నీ పునరుద్ధరించు స్వామీ!

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

If the day is done, if birds sing no more, if the wind has flagged tired, then draw the veil of darkness thick upon me, even as thou hast wrapt the earth with the coverlet of sleep and tenderly closed the petals of the drooping lotus at dusk.

From the traveller, whose sack of provisions is empty before the voyage is ended, whose garment is torn and dustladen, whose strength is exhausted, remove shame and poverty, and renew his life like a flower under the cover of thy kindly night.

ఎక్కడ ఉన్నావు నేస్తమా? { గీతాంజలి ~ 23 }

2010-09-28T12:32:00.000-07:00

ఈ తుఫాను రేయి నీ ప్రేమ యాత్ర లో ఎక్కడ ఉన్నావు, నా నేస్తమా?
నింగి నిస్పృహతో నిట్టూర్చుతుంది.

ఈ రేయి నాకు కునుకు లేదు.
అప్పుడప్పుడూ తలుపు తెరచి చీకటిన నీకై వేచి చూస్తున్నాను, నేస్తమా!

నా ఎదుట ఎమీ కాన రావడం లేదు.
నువ్వు ఎక్కడున్నావో అని మథనపడుతున్నాను.

నా చెంత చేరడానికి
ఏ కాళ నదీ మసక తీరాన్నో,
కాఱడివి అంచుల్లోనో,
కటిక చీకటి చిక్కుల గుండానో నీ గమనాన్ని సాగిస్తున్నావా, నా నేస్తమా?

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

Art thou abroad on this stormy night on thy journey of love, my friend? The sky groans like one in despair.

I have no sleep tonight. Ever and again I open my door and look out on the darkness, my friend!

I can see nothing before me. I wonder where lies thy path!

By what dim shore of the ink-black river, by what far edge of the frowning forest, through what mazy depth of gloom art thou threading thy course to come to me, my friend?

వస్తావు కదా మిత్రమా? { గీతాంజలి ~ 22 }

2010-09-27T11:50:00.000-07:00

కారు శ్రావణపు పెన్నీడల మాటున,
నిశీధిలా నిశ్శబ్దంగా రహస్య అడుగులతో కాపరులని తప్పించుకు తిరుగుతావు.

ఈ రోజు పొద్దు కళ్ళు మూసుకునే ఉంది,
తీవ్రమైన తూర్పు గాలుల పట్టు విడవని పిలుపులని లెక్క చేయక.

నిత్య జాగరూకమైన నీలాకాశం మీద నీరంధ్రమైన తెర పరచబడింది.
వనాల్లో స్వనాలు సద్దుమణిగాయి. ప్రతి ఇంటా తలుపులు మూసుకున్నాయి.
ఈ నిర్జన వీధిలో ఏకాకి బాటసారివి నీవు.

ఓ నా ఏకైక మిత్రమా, ప్రియాతి ప్రియతమా,
నా ఇంట తలుపులు తెరిచే ఉన్నాయి - కలలా దాటిపోవు కదూ?

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

In the deep shadows of the rainy July, with secret steps, thou walkest, silent as night, eluding all watchers.

Today the morning has closed its eyes, heedless of the insistent calls of the loud east wind, and a thick veil has been drawn over the ever-wakeful blue sky.

The woodlands have hushed their songs, and doors are all shut at every house. Thou art the solitary wayfarer in this deserted street. Oh my only friend, my best beloved, the gates are open in my house---do not pass by like a dream.

సాగనీ నావ { గీతాంజలి ~ 21 }

2010-09-25T11:42:00.000-07:00

నా నావని సాగర ప్రవేశం చేయాలి.
తీరం వద్దే గడియలు బడలికగా దాటిపోతున్నాయే! అయ్యో!

వసంతం విరబూసి సెలవు తీసుకుంది.
ఇప్పుడేమో నేను వాడిపోయి వ్యర్ధమైన పూల భారంతో విడువలేక వేచి ఉన్నాను.

అలలు ఘోషిల్లుచున్నాయి, ఒడ్డున ఛాయాతరువుల దారుల్లో పండుటాకులు రెపరెపలాడుతూ రాలుతున్నాయి.

ఏ శూన్యతలోకి తదేకంగా చూస్తున్నావు? సుదూరాన ఆ తీరం నుండి తేలే సరాగపు స్వరాలతో గాలిలో గతిస్తున్న పులకరింత నిను తాకడం లేదూ?

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

I must launch out my boat. The languid hours pass by on the shore---Alas for me!

The spring has done its flowering and taken leave. And now with the burden of faded futile flowers I wait and linger.

The waves have become clamorous, and upon the bank in the shady lane the yellow leaves flutter and fall.

What emptiness do you gaze upon! Do you not feel a thrill passing through the air with the notes of the far-away song floating from the other shore?

హృదయాంతర్యామీ! { గీతాంజలి ~ 20 }

2010-09-20T21:28:00.000-07:00

అయ్యో,కమలం వికసించిన రోజు,నా మనసు పరిపరి విధాలుగా పోయినదే
నేనది తెలుసుకోలేకపోయాను
నా పూల బుట్ట ఖాళీగా, ఆ కమలం గమనింపబడకుండా ఉండిపోయాయి
మధ్యమధ్యన ఏదో వ్యాకులత నను తాకగా, నా కల నుండి ఉలికిపడి లేచి
దక్షిణ గాలులలో వింత పరిమళాల తీయని జాడనేదో అనుభవించాను
ఆ అస్పష్ట తీయదనం నా హృదయంలో తీరని ఆశని రగల్చి వేదనకి గురి చేసింది
ఆ ఆశ నాకు వేసవి ముగియడానికి తాపంతో చేసే శ్వాసలా అనిపించింది

నాకు తెలియకపోయింది అపుడు అది చాలా చేరువలో ఉందని, అది నాదేనని, ఇంకా
ఆ పరిపూర్ణ మాధుర్యమే నా హృదయపు లోతుల్లో మొగ్గ తొడిగిందని...

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

On the day when the lotus bloomed, alas, my mind was straying,
and I knew it not. My basket was empty and the flower remained unheeded.
Only now and again a sadness fell upon me, and I started up from my
dream and felt a sweet trace of a strange fragrance in the south wind.
That vague sweetness made my heart ache with longing and it seemed to
me that is was the eager breath of the summer seeking for its completion.
I knew not then that it was so near, that it was mine, and that this
perfect sweetness had blossomed in the depth of my own heart.

నిదురపో నేస్తం...

2010-09-16T03:56:00.000-07:00

ఏ వంకా లేని తన వంక చూస్తున్నాడు నెలవంక
చుక్కలన్నీ ఒక్కసారి చిక్కీపోయాయి
మా చిత్తా చోరుని చూపులు ఈ చుక్కలో చిక్కూకున్నాయని
వాటికేమి తెలుసు ఈ చుక్కనల్లుకున్న చిక్కులు
తెలిసీ నెలవంక ఏమీ చేయలేనన్నాడు ఇంక
కలిసిన చిరుగాలి తల నిమురుతూ జోల పాడుతుంది

చేరదీయుమా { గీతాంజలి ~ 19 }

2010-09-14T02:34:00.000-07:00

1.
మేఘాలు ఆవృతమై చీకటి అలుముకుంటుంది.
ఓ, ప్రియా, ఎందుకు నన్ను తలుపుకి ఆవలే ఒంటరిగా ఎదురుచూసేట్టు వదిలివేసావు?

తీరికలేని మిట్ట మధ్యాహ్నపు పని వేళల్లో నేను పదిమందితో ఉంటాను,
కానీ ఎవరూలేని ఈ చీకటి వేళ నిన్ను మాత్రమే నేను అపేక్షించేది.

నువ్వు నాకు కనపడకపోతే, నన్ను ఇలానే పూర్తిగా వదిలివేస్తే,
నిడువైన ఈ వాన ఘడియలని ఎలా దాటవేయాలో నేనెరుగను

నింగిలో దూరంగా అలుముకున్న చీకటిని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాను,
నా మనసు రోదిస్తూ ఎడతెగక గాలితో తిరుగాడుతుంది.

2.
మేఘాలు ఆవృతమై చీకటి అలుముకుంటుంది.
ఓ, దయామయా, ఎందుకు నన్ను తలుపుకి ఆవలే ఒంటరిగా ఎదురుచూసేట్టు వదిలివేసావు?

తీరికలేని మిట్ట మధ్యాహ్నపు పని వేళల్లో నేను పదిమందితో ఉంటాను,
కానీ ఎవరూలేని ఈ చీకటి వేళ నిన్ను మాత్రమే నేను అపేక్షించేది.

నువ్వు నాకు కనపడకపోతే, నన్ను ఇలానే పూర్తిగా వదిలివేస్తే,
నిడువైన ఈ వాన ఘడియలని ఎలా దాటవేయాలో నేనెరుగను

నింగిలో దూరంగా అలుముకున్న చీకటిని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాను,
నా మనసు రోదిస్తూ ఎడతెగక గాలితో తిరుగాడుతుంది.

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

Clouds heap upon clouds and it darkens. Ah, love, why dost thou let me wait outside at the door all alone?

In the busy moments of the noontide work I am with the crowd, but on this dark lonely day it is only for thee that I hope.

If thou showest me not thy face, if thou leavest me wholly aside, I know not how I am to pass these long, rainy hours.

I keep gazing on the far-away gloom of the sky, and my heart wanders wailing with the restless wind.

దాహం

2010-09-13T07:19:00.000-07:00

కలిసే మనసులకి తనువుల అగాధాలు
తపించే తనువులకి మనసుల అగాధాలు
మనసు నమ్మకానికి మనిషి నిర్లక్ష్యపు అగాధాలు
మనిషి నమ్మకానికి మనసుల అగాధాలు
అర్ధమైన చోట అర్ధపు అగాధాలు
అన్నీ ఉన్న చోట అయోమయపు అగాధాలు
మనిషికో మతం
మనసుకో అభిమతం
ఏది కుటుంబం
ఏది కులం
ఏది సంఘం
ఏది దేశం
ఎటు చూసినా దాటలేని అగాధాలు
గమ్యం తెలియని గమనాలు
తీరని దాహలు
దేవుడు ప్రత్యక్షమవ్వాలి
కొన్ని వరాలు కోరాలి
లోకం బల్లపరుపు కావాలి
మనుషులు మరమనుషులు కావాలి
అంతరాలకి ఆలోచనలకి అవకాశం పోవాలి

తపస్సు చేస్తాను

నిరీక్షణ { గీతాంజలి ~ 18 }

2010-09-09T23:03:00.000-07:00

నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.
అందుకే అది ఇంత ఆలస్యమైనది, అందుకే నేను ఇట్టి పొరబాట్లకి నిందార్హుడునవుతున్నాను

ఇతరులు వారి నియమాలతో కట్టుబాట్లతో నను ధృఢంగా బంధించ వస్తారు;
కానీ వారిని ఎప్పుడూ దాటవేస్తాను,
ఎందుకంటే నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.

పరులు నను నిందిస్తారు, నను సోమరి అంటారు;
వారి నిందా సమంజసమే నేను సందేహించను.

సంత వారం గడిచిపోయింది. పని కావాల్సినవాళ్ళకి జరగాల్సినదంతా జరిగిపోయింది.
ఎవరైతే వచ్చి నను పిలువ వృథా ప్రయత్నం చేసారో, వారు కోపంతో వెనుదిరిగారు.
నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

I am only waiting for love to give myself up at last into his hands. That is why it is so late and why I have been guilty of such omissions.

They come with their laws and their codes to bind me fast; but I evade them ever, for I am only waiting for love to give myself up at last into his hands.

People blame me and call me heedless; I doubt not they are right in their blame.

The market day is over and work is all done for the busy. Those who came to call me in vain have gone back in anger. I am only waiting for love to give myself up at last into his hands.

ఆనతినీయరా { గీతాంజలి ~ 17 }

2010-09-08T01:18:00.000-07:00

ఈ జగపు జాతరకి నాకు ఆహ్వానం అందింది, దానితో నా జన్మ ధన్యమైనది. నా కన్నులు కన్నాయి, చెవులు విన్నాయి

ఈ వేడుకలో నా పని నా వాయిద్యాన్ని స్వరపరచడం, మరి నేను చేయగలిగినదంతా చేసాను

ప్రభూ, ఇప్పుడు నేను అడుగుతున్నాను, చివరికి నేను బయలుదేరి నీ రూపాన్ని కాంచి మౌనంగా ప్రణమిల్లే సమయము ఆసన్నమైనదా అని?

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

I have had my invitation to this world's festival, and thus my life has been blessed. My eyes have seen and my ears have heard.

It was my part at this feast to play upon my instrument, and I have done all I could.

Now, I ask, has the time come at last when I may go in and see thy face and offer thee my silent salutation?

అసంకల్పిత గానం { గీతాంజలి ~ 16 }

2010-09-05T11:23:00.000-07:00

నేను ఇక్కడ నీ పాటలు పాడటానికే ఉన్నాను. నీ ఈ కొలువులో నా ఆసనం ఒక మూలన

నీ సమక్షంలో నాకు చేయ పనే లేదు; నా కొరగాని జీవితం వ్యర్థ రాగాలుగా మాత్రమే ప్రేలగలుగుతుంది

నిశి రాతిరిలో చీకటి మందిరాన నీ మౌన ఆరాధనకి ఘడియ మ్రోగినపుడు, నా ప్రభూ నన్ను ఆజ్ఞాపించు, నీ ముందు నిలబడి పాడటానికి.

వేకువ గాలులలో దివ్య తంత్రులు శృతి చేయబడుతున్నపుడు, నీ సన్నిధికి ఆజ్ఞాపించి నన్ను అనుగ్రహించు

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

I am here to sing thee songs. In this hall of thine I have a corner seat.

In thy world I have no work to do; my useless life can only break out in tunes without a purpose.

When the hour strikes for thy silent worship at the dark temple of midnight, command me, my master, to stand before thee to sing.

When in the morning air the golden harp is tuned, honour me, commanding my presence.

నీ బదులు { గీతాంజలి ~ 15 }

2010-08-29T08:40:00.000-07:00

నీవు పలుకకపోతే నీ మౌనాన్నే నా హృదయం నిండా నింపుకుని ఓర్చుకుంటాను

నేను కదలకుండా రాత్రిలా నక్షత్రాలనే కళ్ళుగా చేసుకుని జాగురుకతతో

తలవంచుకుని సహనంతో ఎదురుచూస్తాను

తప్పకుండా తెలవారుతుంది, అంధకారం అంతర్ధానమవుతుంది

అపుడు నీ స్వరం దివ్యమైన తరంగిణిలా నింగిని చేధించుకుని జాలు వారుతుంది

నీ మాటలు నా ప్రతి పక్షి గూటి నుండి పాటల్లా రెక్కలు విచ్చుకుంటాయి

నీ రాగాలు నా వనాల్లో పువ్వుల్లా వెల్లువిరుస్తాయి

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

If thou speakest not I will fill my heart with thy silence and endure it.
I will keep still and wait like the night with starry vigil
and its head bent low with patience.
The morning will surely come, the darkness will vanish,
and thy voice pour down in golden streams breaking through the sky.
Then thy words will take wing in songs from every one of my birds' nests,
and thy melodies will break forth in flowers in all my forest groves.

నీ తిరస్కృతి { గీతాంజలి ~ 14 }

2010-08-27T22:28:00.000-07:00

నా కోరికలు అనేకం, నా మొర దైన్యం

కానీ నిత్యమూ నన్ను నీ నిండు తిరస్కారాలతో కాపాడుతూనే ఉన్నావు;

ప్రబలమైన నీ కరుణతో నా జీవితమంతా రూపుదిద్దావు

దిన దినము నువ్వు నన్ను సాధు యోగ్యుడిగా చేయుచున్నావు

నన్ను అతివిస్తారమైన కోరికల అపాయాల నుండి కాపాడుతున్నావు.

అడగకుండానే నువ్వు నాకు ప్రసాదించిన శ్రేష్టమైన కానుకలు

ఈ నింగీ, వెలుగు, ఈ దేహము, ప్రాణము ఇంకనూ బుద్ధి.

కొన్ని సమయాల్లో నేను నిస్త్రాణంగా నిలిచి ఉన్నాను

మరి కొన్ని సార్లు మేలుకొని నా లక్ష్యం కోసం ఆతురతతో వెతికాను;

కానీ నువ్వు మాత్రం నిర్దయగా నా కంట పడక దాగి ఉన్నావు

దిన దినమూ నువ్వు నన్ను నీ పూర్తి అంగీకారానికి యోగ్యుడిగా చేయుచున్నావు

నన్ను పదేపదే తిరస్కరిస్తూ, దుర్గుణాల అపాయాల నుండి, చంచలమైన కోరికల నుండి కాపాడుతూ...

చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ

My desires are many and my cry is pitiful,
but ever didst thou save me by hard refusals;
and this strong mercy has been wrought into my life through and through.
Day by day thou art making me worthy of the simple,
great gifts that thou gavest to me unasked---this sky and the light, this body and the
life and the mind---saving me from perils of overmuch desire.
There are times when I languidly linger
and times when I awaken and hurry in search of my goal;
but cruelly thou hidest thyself from before me.
Day by day thou art making me worthy of thy full acceptance by
refusing me ever and anon, saving me from perils of weak, uncertain desire.

దివ్య దర్శనం { గీతాంజలి ~ 13 }

2010-08-27T05:57:00.000-07:00

ఏ పాట అయితే పాడటానికి వచ్చానో అది నేటికీ పాడలేదు

నా కాలాన్నంతా నా వాయిద్యానికి తంతులు వేయడంలోను తీయడంలోను గడిపేసాను

సమయం ఇంకా రాలేదు, పదాల పొందికా కుదరలేదు

నా హృదయంలో వేదనాభరిత కోరిక మాత్రం మిగిలి ఉంది

ఇంకా మొగ్గ విచ్చుకోలేదు; గాలి మాత్రం భారంగా కదులుతుంది

నేను అతని రూపమూ ఎరుగను, అతని స్వరమూ ఎరుగను

నేను విన్నది నా వాకిట ముంగిట ఆతని మృదువైన అడుగుల జాడ మాత్రమే

పగలంతా నేల మీద అతని పీఠం పరచడంలోనే గడిచిపోయింది

కానీ దీపం వెలిగించలేదు అందుకే అతన్ని లోపలకి ఆహ్వానించలేను

అతనిని కలుసుకోవాలనే ఆశతో బతుకుతున్నాను; కానీ దర్శనం ఇంకా జరగలేదు.

The song that I came to sing remains unsung to this day.
I have spent my days in stringing and in unstringing my instrument.
The time has not come true, the words have not been rightly set;
only there is the agony of wishing in my heart.
The blossom has not opened; only the wind is sighing by.
I have not seen his face, nor have I listened to his voice;
only I have heard his gentle footsteps from the road before my house.
The livelong day has passed in spreading his seat on the floor;
but the lamp has not been lit and I cannot ask him into my house.
I live in the hope of meeting with him; but this meeting is not yet.

దివ్య ధామము ... { గీతాంజలి ~ 12 }

2010-08-24T12:43:00.000-07:00

నా యాత్ర తీసుకునే సమయమూ దాని దారీ నిడుపాటి

నేను తొలి కిరణాల వెలుగు రథం మీద బయలుదేరి లోకాల అరణ్యాల గుండా నా యానాన్ని కొనసాగించాను, నక్షత్రాలపై గ్రహాలపై నా జాడ వదలి

అది నిను సమీపించగలిగే సుదూరమైన మార్గము, క్లిష్టమైన ఆ తర్ఫీదు శుద్ధ ఏకరాగ ముగ్ధతని పరిచయం చేస్తుంది

యాత్రికుడు తన వాకిలి చేరడానికి ప్రతి అన్య వాకిలిని తట్టాల్సిందే, మరి అన్ని బాహ్య లోకాలని తిరగాల్సిందే చివరకి లోపలి కోవెల చేరడానికి

నా నయనాలు దశదిశలా శోధించాయి, వాటిని మూసి "ఇక్కడే ఉన్నావు ప్రభూ" అని చెప్పే ముందు

"ఎక్కడ ఉన్నావు ప్రభూ?" అనే నా ప్రశ్నా రోదనలు, "ఇదిగో నేను" అనే వెల్లువెత్తే హామీతో, వేన ప్రవాహాల కన్నీళ్ళలా కరిగి ఈ లోకాన్ని ప్రళయంలో ముంచెత్తుతాయి

The time that my journey takes is long and the way of it long.

I came out on the chariot of the first gleam of light, and pursued my voyage through the wildernesses of worlds leaving my track on many a star and planet.

It is the most distant course that comes nearest to thyself, and that training is the most intricate which leads to the utter simplicity of a tune.

The traveller has to knock at every alien door to come to his own, and one has to wander through all the outer worlds to reach the innermost shrine at the end.

My eyes strayed far and wide before I shut them and said `Here art thou!'

The question and the cry `Oh, where?' melt into tears of a thousand streams and deluge the world with the flood of the assurance `I am!'

మానస గిరి

2010-08-19T03:12:00.000-07:00

చిందరవందరగా మనసు
ఒక రూపు రాని అదుపు లేని ఆలోచనలు ఎన్నో
మదిస్తాయి మరిపిస్తాయి మొరపెడతాయి
అపుడపుడూ ఆశ్చర్యంగా ఒకదానితో ఒకటి అల్లుకుంటాయి
అందమైన కవితలవుతాయి
అక్కడక్కడా వ్రేళ్ళూనుకుని నిటారుగా నిలబడి
ఆ కొండ ఏటవాలుని వెక్కిరిస్తున్న సరుగుడు చెట్లలా
నా మనసుని వెక్కిరిస్తాయి
చూడడానికి అన్ని చెట్లూ ఒకేలా ఉంటాయి
అయితే అవ్వనీ కొండ నిండుగా ఉన్నాయి
కొండని కొలవాలనుకునే వాళ్ళకి ప్రతి చెట్టూ కొలువే
ప్రతి చెట్టూ కొండని అధిరోహించడానికి స్పూర్తే
కొండ ఎదుగుతుందట తెలుసా
ఎంత ఎదుగుతుంటే అన్ని చెట్లు
ఎవరు అధిరోహిస్తారో ఆ కొండని?
ఆక్రమించి చదును చేస్తే బాగుండు..

మనసు మాట వినదు

2010-08-10T02:12:00.000-07:00

నీరెండలో చలి కాచుకుంటూ ఉంటాను
ఏ చిలిపి మేఘమో సూరుడికి అడ్డం పడుతుంది
ఒక్కసారిగా వణికిపోతాను

మండుటెండలో పొలంలోని కొలనులో బట్టలిప్పి స్నానానికి దిగుతాను
ఇంతలో దట్టమైన మేఘాలు అల్లుకుంటాయి
బట్టలు తడిపేస్తాయి

అటుగా ఏదో అందం కదులుతుంటుంది చూడబోతాను
గాలి వీస్తుంది అది జారుకునేంత వరకూ
కళ్ళల్లో దుమ్ముని చూస్తాను

ఎండా వానా ఒకేసారి కాపు కాస్తాయి
ఎవరో ఎవరితోనో కలుస్తారు
అయోమయాతిశయంలో నేను

నడిచి నడిచి అలసి ఆగిపోతాను దాహంతో
దూరంగా తడి కనపడి పరుగులుతీస్తాను
నా నిట్టూర్పులు ఎండమావుల్లో కలిసిపొతాయి

ఏకాంత వనం లో ఎద ఏదో రాగం ఆలపిస్తూ ఉంటుంది
ఇంతలో ఆలోచనలు సీతాకోకచిలుకలైపోతాయి
పట్ట బుద్ధీ కావు ఒక్క చోటా నిలవవూ
.
.
.

ప్రకృతి లీలలు అంతుబట్టవు
మనసేమో మాట వినదు...

అనుజడి

2010-07-31T11:16:00.000-07:00

స్తబ్ధుగా తను
ఎప్పుడు కుండపోతా అన్నట్టు ఆకాశం
దట్టమైన ఆ మేఘాలు ఎక్కడి నీటితో అల్లుకున్నాయో?
ఏ ఆలోచనల ఆవిరి ఆమె కళ్ళలో ముసురుకుందో?
ఏ పవనమో వీచి ఏ మేఘాన్నో కరిగించింది..
జన జనా వాన
చెట్లపైనా
గుట్లపైనా
ఏం జరిగిందో మరి ఆ కళ్ళూ కరిగాయి
టపా టపా కన్నీరు
చెక్కిళ్ళపైనా
గుండెలపైనా
జన జనా వాన
టప టపా కన్నీరు

ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి

మళ్ళీ ఏం జరిగిందో మరి
జన జనా వాన
టప టపా కన్నీరు

మళ్ళీ ఆగిపోయాయి

వాన కురిసింది కన్నీరు కురిసింది
వాన కురిసింది కన్నీరు కురిసింది

ఏ ఆలోచనల ఆవిరి తన కళ్ళలో ముసురుకుంది?

ఈ జడి ఈ రోజు ఆగేనా?

బెంగతో తపిస్తున్నా..

2010-07-28T10:08:00.000-07:00

చందమామ, చావిడి నాకోసమే ఎదురుచూస్తున్నాయి…
నా తోడు నాతో ఉంటే ఈ సాయంత్రం చల్ల గాలిలో సరాగాల సరిగమలే కదా..

~~~~~~~~~~~~~~

ఎదురుగా చందమామ
ఏం ఆలోచిస్తున్నావు అంది?
మౌనమే నా సమాధానం…
చూసావా నువ్వెక్కడికెళ్తే నేనక్కడ నీతో ఉన్నాను అంది
ఏం ఆలోచిస్తున్నానో తనకి తెలుసు అన్నట్టు కొంటెగ రెట్టిస్తూ…
అప్రయత్నంగానే మౌనం వీడిపోయింది
అన్నాను చందమామతో…
నువ్వు ఎక్కడికొచ్చినా ఆకాశంలోనే నీ గూడు
తను రాలేకపోయినా నా ఎదలోనే తన గూడు
ఎక్కడికెళ్ళినా ఆ నది నిన్ను తనలో నిలుపుకున్నట్టు అని..
చందమామ నవ్వుతుంది.. మురిపెంగా…
నది ఎదలో ఆ నవ్వులు మరింత మెరిసాయి…

~~~~~~~~~~~~~~

చందమామని జల్లెడతో పట్టాలని ఆ ఆనకట్ట ఆకాశానికేగుతుంది…
ఎంత ఎత్తులో ఉందని ఆ నది చందమామని పట్టింది?

~~~~~~~~~~~~~

నీకూ నాకూ మధ్య ఆ తెరలు ఈ దూరం తరిగే వరకే!

~~~~~~~~~~~~~~~

ఎన్ని సంద్రాలు దాటినా
ఎన్ని దారులు మారినా
నా గమనమూ నువ్వే
నా గమ్యమూ నువ్వే

ఎన్ని భాషలు నేర్చినా
ఎంత మందిని కలిసినా
నా ఊహలు నువ్వే
నా జాబిలి నువ్వే

~~~~~~~~~~~~~~~

నా ఫ్రెండ్, పెళ్ళానికి దూరంగా డబ్లిన్ లో విరహంతో,బెంగతో ఒంటరిగా ఏం చెయ్యాలో తెలియక కేమెర తో ఫోటోలు తీసుకుంటున్నాడు. ఇందులో ఫోటోలు వాడు తీసినవే. వాళ్ళిద్దరి కోసం నా రాతలు జోడించాను.

మేఘాలు

2010-07-27T06:55:00.000-07:00

ఒక్కోసారి స్తబ్దుగా అల్లుకుంటాయి
ఒక్కోసారి ఉరుములు, మెరుపులతో విజృంభిస్తాయి
ఒక్కోసారి వాయు వేగంతో విన్యాసాలు చేస్తాయి

ఎప్పుడు కరుగుతాయో
ఎప్పుడు కలవరపెడతాయో
ఎప్పుడు మురిపిస్తాయో

అంతే చిక్కవు
కానీ ఎప్పుడూ కవ్విస్తూనే ఉంటాయి

మేఘాలు ఆడవే అయి ఉంటాయి.

వర్షం

2010-07-26T00:31:00.000-07:00

అసలైతే ఆ చెట్టు కొమ్మలు చేతికందేవే కావు
వాన కురిసింది
వొంగిన ఆ కొమ్మలు పిల్లల చేతుల్లో పుల్లలవుతున్నాయి.

అసలైతే ఆతను నిబ్బరానికి చిరునామా
కన్నీళ్ళు కురిసాయి
కుంగిన ఆతను పది మందిలో పలుచన అయ్యాడు

ఆకాశ కుసుమం

2010-07-17T11:22:00.000-07:00

చూస్తున్నాను
మెల్లగా మబ్బు పరదా కప్పేసుకుంటుంది ఆకాశం
గతపు ఆనవాళ్ళ చుక్కలని దాచేస్తూ
అడిగాను ఎందుకని?
అంది "I need some space" అని

పరదా చాటున ఆకాశం
ఏదీ మైమరపించిన నీ విశాలత్వం?

నిదురపో నేస్తం...

2010-07-03T11:50:00.000-07:00

ఇవి ఈ మధ్య నా ఊహలు చెప్పిన ఊసులు...
కొన్ని అమ్మాయి ఊహలని అబ్బాయి చెప్తున్నట్టు, కొన్ని అమ్మాయికి అబ్బాయి చెప్పే ఊసులు..

~~~~~~~~~~~~~~~

కోటీ కలలా నీ కళ్ళూ
కోటీ చుక్కాలా నీలాంబరాలూ
చుక్కాలున్నాచోటే చందురూడూ
చిక్కేను నీ కనుల ఓ నిండూ పున్నమీ నాడూ

~~~~~~~~~~~~~~~

అడగాలేదని నేనూ అడగాలేదని
అలిగినా నీ కళ్ళు మండే గోళాలు
పలకనీ నీ పెదవులు పట్టు కర్రలు
బుంగా మూతీ నీ బుగ్గలు కఠిన పాషాణాలు
అడగాలేదనీ అలకెందుకే
అడుగుతాననీ తెలిసీ కులుకెందుకే
నీ అలకనీ నేనూ ఓర్చలేనూ
ఇదిగో అడుగుతున్నాను నేను ప్రేమతో
చెలీ, కనికరించి నను కాసుకో!

~~~~~~~~~~~~~~

కలత చెందకు నేస్తం
కలలు కనే కళ్ళని కనికరించు నేస్తం
కలలు నిజమాయే వేళ రాలేదని
కను రెప్పల కౌగిలిని కనుపాపలకి దూరం చెయ్యకు నేస్తం
నిజమయ్యే కలలని నిండుగా చూపించేందుకు
ఆ కనుపాపలకి విరామం కావాలి నేస్తం
కలత చెందకు నేస్తం
నిదురపో నేస్తం

~~~~~~~~~~~~~~

కనుల కొలనులో కౌముది నిలిచే వేళలో
మనసు నీరధిలో అలలు నిను తలచే వేళలో
కలల తీరానికి నను చేర్చమని
నను ఈ అలల తాకిడి నుండి తప్పించమని
నెలరాజుని నిలదీస్తున్నాను..

~~~~~~~~~~~~~~

అడిగినా సరే అడగాలేదని అంటావు
నువ్వడిగిందే ముందూ అంటావూ
నేననడిగింది కానే కాదంటావు
వేడుకోలుకి వేళేనా ఇది?
నీ దోబూచులాటలో దారేది?
చెలీ చెప్పుకుంటున్నానూ
ఇలా వచ్చి ఆలకించూ..

~~~~~~~~~~~~~~

మౌనమే నీ బాష అయినపుడు
నీ ఉనికిలో ఒదిగిపోతా
నీరవ నిశీధిలో చంద్రాన్ని కనుగున్నట్టు
నిను చూస్తూ నీ ఒడిలో నిదురపోతా

~~~~~~~~~~~~~~

శూన్యత

2010-06-18T06:12:00.000-07:00

మేఘ మాల పరుగులు తీస్తుంది
వాటి వెనక తారలూ తళుక్కుమంటున్నాయి
నెలవంక అంత నిండుగా ఉంది ఏంటో!
ఆకు ఆకు మాట్లాడుకోటానికి చిరుగాలి సాయం చేస్తుంది
ప్రశాంతత అంతా ఆవరించి ఉంది
మాములుగా అయితే ఈ బాహ్య స్థితి నాలో ఓ భావ ప్రపంచాన్నే సృష్టిస్తుంది
కానీ ఇప్పుడేంటి?
పట్టుకుందామంటే ఒక్క ఆలోచన లేదు!
గడచిన క్షణం ఏం పలికించింది నాలో?
ఈ క్షణం? ఏమీ లేదు
అంతా శూన్యం

అమ్మమ్మ

2010-06-14T01:29:00.000-07:00

నాకు గుర్తే లేదు
నువ్వే అమ్మవి మమ్మీ అమ్మ కాదు అన్నానంట
కానీ మమ్మీని అమ్మని ఒప్పుకోడానికి ఎన్నేళ్ళు పట్టిందో
నాకింకా గుర్తే

నా చిట్టి చేతులు నీ కోసం ఎన్ని పనులు చెయ్యాలనుకునేవి
పొయ్యిలో పుల్లల్ని, రోటిలో పిండిని ఎగతోయడం
నీళ్ళు పట్టడం, పిడకలు చెయ్యడం
నువ్వు ఏం చేస్తే అదీ నేనూ

మనింటికి కొత్తవాళ్ళెవరు వచ్చినా నా చోటు నీ కొంగు చాటే
ఆడి ఆడి పరుగున వచ్చి నీ ఓడిలో ముడుచుకుని ఒదిగిపోయేవాడిని
నువ్వు తల నిమురుతుంటే అలసట మాయమయ్యేది
నీ ఒడి వాసన నాకింకా గుర్తే అమ్మా

ఆరుబయట నులకమంచమ్మీద నక్షత్రాలని లెక్కబెడుతూ
సమాధానాలు తెలియని ప్రశ్నలెన్ని ఉన్నా
నీ మీద చేయి వేసుకుని పడుకున్న అప్పటి కన్నా
భద్రంగా నేనెప్పుడైనా ఉన్నానా?

నీ మాటల్లో ఎంత ఆపేక్ష నా గురించి చెప్పేప్పుడు
వీడికి నేనే లెక్కలు నేర్పించానని
వీడిని నేనే కాపాడుకున్నానని
వీడు నా పక్కలోనే పడుకుంటాడు అని

నువ్వు జబ్బు పడి ఎముకలైపోయినప్పుడు నిను చూడటానికి వచ్చాను
నను చూడగానే రా నా పక్కన పడుకో అన్నావు
నే పడుకోలేదు, ఏ చిన్న కదలికతో నీ మీద ఒరిగిపోతానేమోనని భయం
కానీ ఇప్పుడనిపిస్తుండి నీ పక్కనే పడుకునుండాల్సింది

...ఎంత?

2010-06-09T10:10:00.001-07:00

ఎదురుచూపు కనుగిలుపుల కను రెప్పల బరువెంత?
తీరని దాహపు గొంతు గుటకల మంటెంత?
చేరువవని గమ్యపు పరుగు రొప్పి వేగమెంత?
ఆరని ఆశల మనసు అలుపెంత?
.
.
.
ఏకాంతాన పార్క్లో జంటకి చిక్కిన బెంచి విలువెంత?
ఎడబాటుని చెరిపే ఆలింగనపు దగ్గరతనమెంత?
.
.

ప్రియోదయం చూడాలని

2010-06-04T10:05:00.000-07:00

ఏ కోడో కూస్తుందని
నీ ఉనికిని చాటుతుందని
ఎటు సాగినా
మెలకువ నను వీడలేదు
నే నడకా ఆపలేదు
నిద్ర నన్నావహించనంటుంది
నడక పరుగవుతానంటుంది
దిక్కులు తెలియకుండా సాగుతుంది నా పయనం
నీ దిక్కుకి చేరుకోవాలని
నీలో నా మనోదయాన్ని చూడాలని

స్తబ్ధత

2010-05-09T11:30:00.000-07:00

ఆకు ఆకు మధ్య ఎడం
స్పష్టంగా కనపడుతుంది
చూపుల దారికి చుక్కల పందిరికి మధ్య
మబ్బు గోడలు అడ్డు పెట్టేసాయి
చిరు గాలీ ఇటు రావాలోసారి
ఆ ఎడబాటుని ఎడం చేయాలి
కుండపోత కావాలి ఇపుడు
జాబిల్లిని నా కన్నుల్లో ప్రతిష్టించాలిపుడు
చుక్కల సాక్షిగా
కుండపోత కావాలి నాకు
రెప్పపాటు చాలు

జాబిల్లి

2010-05-07T05:54:00.000-07:00

జాబిల్లిని చూస్తున్నాను
ఏంటి అలా చూస్తున్నావని అడుగుతుంది
నీ దరి ఎలా చేరాలా అని ఆలోచిస్తున్నానన్నాను
నవ్వుతూ అది అంత తేలిక కాదంటుంది
ఎందుకు కాదు అని నేను
ఎందుకు చేరాలనుకుంటున్నావని తను

నీ వెన్నెల ఒడిలో సేద తీరాలని ఉంది
ఆ చల్లని వెలుగులో ప్రపంచాన్ని శోధించాలని ఉంది
అని నేను
ఆ వెలుగు నాది కాదు
నేనేమీ ప్రత్యేకం కాదు
అని తను
నా ప్రపంచం లో నీ వెన్నలనే చూడగలుగుతున్నానని నేను
ఈ వెన్నెల లేకపోతె ఏం చేస్తావని తను
ఒకసారి దగ్గర చేసుకున్నాక దూరం కానని నేను
మౌనంగా తను
ముని లా నేను

ఎవరు పాడతారు నాకు
చందమామ రావే జాబిల్లి రావే అని
ఎవరు చేరుస్తారు తనని నా దరికి
నా నీడని తనలో చూసుకునేంత దగ్గరకి

ఏ కాంతపు దిలీప్?

2010-05-01T09:59:00.000-07:00

ఎక్కడో వాన వెలిసింది
తెమ్మెర తెరలు తెరలుగా తాకి పోతుంది
ఏ లోకాన్నో ఏగుతున్న నను ఈ లోకానికి లాగుతూ
కాలగతి ఎరుగని నిరీక్షణ స్పృహ కోల్పోతుందేమో
మనసు ఈ లోకాన్నే మరచిపోతుంది
ఎంతసేపట్నుంచి ఇక్కడ?
ఎంత ఎదురు చూసినా జాబిల్లి మబ్బు చాటు దాటి బయటకి రానంటుంది
అలుసా?
ఇదంతా నేను అలుపెరుగని వరకే తెలుసా?
ఎదురుగా ఏకాంతంలో ప్రియుని భుజంపై వాలి ప్రియురాలు
వీళ్లెప్పుడు వచ్చారూ ఇక్కడికి!
మరి, ఏ కాంత వరిస్తుందో నా ఏకాంతాన్ని...
అదిగో మేఘ సందేశం కనిపిస్తూ వినిపిస్తూ
ఇంకాసేపట్లో నా నిరీక్షణ ఫలిస్తుంది...
ఏ కాంత మరిపిస్తుందో ఆ జాబిల్లిని?

అల్లుకున్న పువ్వు

2010-04-21T11:21:00.000-07:00

ఏ తోటమాలి అంటుకట్టాడో ఆ తీగని
హుందాగా కాస్తుంది నిండుగా విచ్చుకుంటున్న ఆ పూవుని
గాలికి నాట్యమాడిస్తుంది కానీ పడనీయదు
నేలని ముద్దాడిస్తుంది కానీ మట్టి అంటనీయదు
తీగకి పువ్వు ఎప్పుడూ ముద్దే కదా
తన ఒడిని వదులుతుందని తెలిసీ సాకుతుంది!
వదిలి ఎటు చేరుతుందో?

తీగ ఏం చేస్తున్నా
పువ్వుకి ప్రోది చేస్తూనే ఉంటుంది
పువ్వు విధిగా పరిమళాలని వెదజల్లుతుంది

ఇంతకీ ఇక్కడికి ఎప్పుడు చేరాను
ఆ హిమ బిందువే కదా! పువ్వుపై చేరి తెలి కిరణాల మెరుపుతో
నన్నిక్కడికి రప్పించింది.

ఇదిగో! పరిమళాల పరవశపు మైమరపులో నేను

చేరువ కాగలనే కానీ చేరువ చేసుకోలేనే
తీగ నుండి వేరు చెయ్యలేనే

ఆ తీగనే అడగనా?
ఆ పందిరిని అడగనా?
పోనీ, ఆ తోటమాలినే అడగనా?
ఈ పువ్వుకో గమ్యం ఉంటే
అది నా హృదయపు లోగిలి కావాలని

నెలవంక

2010-04-17T11:19:00.000-07:00

నేల వంక చూపులు
నిట్టూర్పుకి ఆనవాలు

జీవన సాగరంలో
ఆశా నిరాశల
ధ్యాస అడియాసల ఆటు పోట్లు
ఏకాంత నౌకని ఓలలాడిస్తుంటాయి
వెన్నెల తీరాలని ఎండమావులు చేస్తూ

పున్నమి సమీపిస్తున్న కొద్దీ
ఆ ఆటు పోట్ల చెలగాటం ఉధృతమవుతుంది
ఏకాంతరంగాల్లో అలజడి తీవ్రమవుతుంది
అయినా ఆశల దిక్సూచి పని చేస్తూనే ఉంటుంది
వెన్నెల తీరాన్ని అన్వేషిస్తూ నౌక సాగుతూనే ఉంటుంది

అవును
నేల వంక చూపులు
నిట్టూర్పుకి ఆనవాలు

ఆశని శ్వాసించుకుని
చూపులు నింగిలోకి
అదిగో నవ్వుతూ నెలవంక

తోడు

2010-04-13T10:25:00.000-07:00

పార్క్లో
చిలకల జంట
కలిసి తింటున్నాయి

~~~

అతడు ఆమె
అతడామె
ఆమ్యతడు

~~~

అన్నీ
జంట మందారాలే
ఆ మందార మొక్కకు

~~~

కార్లో
ముందు అతను ఆమె
వెనుక నేను

~~~

వర్షం మొదలైంది
చేతిలో టీ కప్పు, బాల్కనీలో బట్టలు
ఏం చెయ్యను?

~~~

ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ వద్ద
మల్లెపూలు అమ్ముతున్నారు
తీసుకోనా?

~~~

'బజ్' ప్రేరేపితాలు :-)

2010-04-09T08:55:00.000-07:00

మబ్బు పట్టిన ఆకాశపు అసలు రంగేంటో?
నాకు తెలిసేదెలా?

~~~~~~~~~~

వయసు మలుపుల్లో
మనసు చెట్టుకు వలపు దెబ్బలు
ఎదురుచూపులకు కళ్ళు కాయలు

~~~~~~~~~~

యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు
ఎన్ని బంధాలల్లుకున్నా మనసు పందిరి కూలదు

~~~~~~~~~~

నీకు తెలుసా
చేరువవ్వాలనే చొరవలో ఏకాంతం మన మధ్య తెరలని తెరచిందని
తెలుసుకోవాలనే తపనలో మన మౌనం కూడా ఊసులు పలికిందని

అసలు నీకెమైనా తెలుసా
ఇప్పుడీ ఏకాంతంలో మన మధ్య ఈ తెరలు ఎందుకో? అటూ ఇటూ ఒంటరిగా
మన మౌనం ఎందుకు మూగబోయిందో? అసలు ఊసులే కరువవుతూ

~~~~~~~~~~

ఇది త్యజించు... { గీతాంజలి ~ 11 }

2010-01-31T14:44:00.000-08:00

ఈ గానా భజానా జప తపాలని త్యజించు
తలుపులన్నీ మూసుకుని ఈ ఏకాంత మందిరంలో
మూలన చీకట్లో ఎవరిని పూజిస్తున్నావు?
నీ కళ్ళు తెరువు, నీ దేవుడు నీ ముందు సాక్షాత్కరించలేదు!

ఎక్కడ రైతు కటిక నేలని దున్నుతున్నాడో
ఎక్కడ బాటలు పరచు వాడు రాళ్ళని బద్ధలుకొడుతున్నాడో అక్కడ ఆతను ఉంటాడు.
వాళ్ళతో ఎండలోనూ వానలోనూ ఉంటాడు.
ఆతని వస్త్రాలు దుమ్ముతో కప్పబడి ఉంటాయి.
నీ పవిత్రమైన తొడుగుని త్యజించు, అతనిలా ఈ మురికి నేల మీదకి రా!

విముక్తా? ఎక్కడ దొరుకుతుందీ విముక్తి?
ఆ ప్రభువు తనంతట తాను ఈ సృష్టి బంధనాలతో ఆనందంగా పెనవేసుకున్నాడు.
ఆతడు మనకెప్పటికీ బంధీయే.

నీ ధ్యాన ముద్ర నుండి బయటకి రా, నీ పూలనీ ధూపాన్నీ త్యజించు.
నీ వస్త్రాలు చినిగితేనో, మరకలైతేనో జరిగే హాని ఏముంది?
పరిశ్రమతోనూ నీ కనుబొమ్మలపై చిందించే స్వేదంతోనూ ఆతనిని కలువు
ఆతని పక్కనే నిలబడు.

Leave this chanting and singing and telling of beads! Whom dost thou worship in this lonely dark corner of a temple with doors all shut? Open thine eyes and see thy God is not before thee!

He is there where the tiller is tilling the hard ground and where the pathmaker is breaking stones. He is with them in sun and in shower, and his garment is covered with dust. Put of thy holy mantle and even like him come down on the dusty soil!

Deliverance? Where is this deliverance to be found? Our master himself has joyfully taken upon him the bonds of creation; he is bound with us all for ever.

Come out of thy meditations and leave aside thy flowers and incense! What harm is there if thy clothes become tattered and stained? Meet him and stand by him in toil and in sweat of thy brow.

నిర్గతి... { గీతాంజలి ~ 10 }

2010-01-27T10:18:00.000-08:00

ఎక్కడైతే అనాధలు దీనులు అసహాయులు నివసిస్తారో
అక్కడే నీవు పాదాలు మోపుతావు. అక్కడే నీ పాద పీఠం.

నేను నీకు ప్రణమిల్లడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు,
ఎక్కడ అనాధలు దీనులు అసహాయులు మధ్య నీ పాదాలు మోపుతావో,
నా ప్రణతి ఆ లోతుకి చేరుకోలేకపోతుంది.

ఆశ్రితుల వస్త్రాలలో ఎక్కడైతే నీవు అనాధలు దీనులు అసహాయులు మధ్య
నడుస్తున్నావో అక్కడికి అతిశయం ఆశ్రయించలేదు.

ఎక్కడైతే నీవు తోడులేని వారితో సావాసం చేస్తావో,
ప్రభూ!అక్కడికి నా హృదయం తన దారిని ఎప్పటికీ కనుగొనలేదు.

Here is thy footstool and there rest thy feet where live the poorest, and lowliest, and lost.

When I try to bow to thee, my obeisance cannot reach down to the depth where thy feet rest among the poorest, and lowliest, and lost.

Pride can never approach to where thou walkest in the clothes of the humble among the poorest, and lowliest, and lost.

My heart can never find its way to where thou keepest company with the companionless among the poorest, the lowliest, and the lost.

చిన్మయ సూక్తి... { గీతాంజలి ~ 9 }

2009-09-02T11:31:00.000-07:00

ఓ అవివేకీ, నిన్ను నీ భుజాలపై మోసుకో యత్నించు! ఓ బికారీ, నీ గడప వద్దకొచ్చి యాచించు!

నీ భారాన్నంతా అన్నీ మోయగల ఆతని చేతుల్లో వదిలివేయి, ఇక ఎన్నడూ విచారంతో వెనుదిరిగి చూడకు.

నీ కోరిక తన ఊపిరి తాకిన దీపం నుండి వెలుగుని ఒక్కసారిగా పోగొడుతుంది. అది కల్మషమైనది - మలినమైన దాని చేతులతో నీ కానుకలని తీసుకోకు. పవిత్రమైన ప్రేమతో అందించినవే స్వీకరించు.

O Fool, try to carry thyself upon thy own shoulders! O beggar, to come beg at thy own door!

Leave all thy burdens on his hands who can bear all, and never look behind in regret.

Thy desire at once puts out the light from the lamp it touches with its breath. It is unholy - take not thy gifts through its unclean hands. Accept only what is offered by sacred love.

తల్లీ,ఆడుకోనీవు!...{గీతాంజలి~8}

2009-08-21T12:58:00.000-07:00

రాకుమారుని వస్త్రాలలో, మెడ చుట్టూ రతనాల హారాలతో అలంకృతుడైన చిన్నారి ఆటలో ఆనందాన్ని కోల్పోతాడు; అతని దుస్తులు అడుగడుగునా అడ్డుతగులుతాయి.

అవి చిరిగిపోతాయనో లేక దుమ్ముతో మరకలవుతాయనో భయంలో తనని తాను లోకానికి దూరం చేసుకుంటాడు, కదలడానికీ భయపడతాడు.

తల్లీ, నీ ముస్తాబుల పాశం, అతనిని కులాసైన ఈ నేల ధూళి నుండి వేరు చేస్తే, సర్వ జన జీవనాల మహా కొలువులోకి ప్రవేశపు హక్కుని అతనికి దూరం చేస్తే, ప్రయోజనం కాదు.

The child who is decked with prince's robes and who has jewelled chains round his neck loses all pleasure in his play; his dress hampers him at every step.

In fear that it may be frayed, or stained with dust he keeps himself from the world, and is afraid even to move.

Mother, it is no gain, thy bondage of finery, if it keeps one shut off from the healthful dust of the earth, if it rob one of the right of entrance to the great fair of common human life.

వినతి... {గీతాంజలి ~ 7}

2009-08-17T13:44:00.000-07:00

నా పాట తన అలంకరణలని వదులుకుంది. తనకి అలంకారాల, ఆహార్యాల అతిశయం లేదు. ఆభరణాలు మన కలయికని చెడగొడతాయి; అవి నీకూ నాకూ మధ్యగా వస్తాయి; వాటి గలగలలు నీ మెత్తని మాటలని ముంచేస్తాయి.

నా కవి గర్వం నీ ఎదుట చిన్నతనంతో చచ్చిపోతుంది. ఓ కవీశ్వరా, నీ పాదాల చెంత కూర్చున్నాను. ఆ వెదురు వేణువులాగా, నీ చేత రాగాలు నింప, నా జీవనాన్ని నిరాడంబరంగా, సరళంగా మాత్రం చేసుకోనివ్వు.

My song has put off her adornments. She has no pride of dress and decoration. Ornaments would mar our union; they would come between thee and me; their jingling would drown thy whispers.

My poet's vanity dies in shame before thy sight. O master poet, I have sat down at thy feet. Only let me make my life simple and straight, like a flute of reed for thee to fill with music.

పువ్వు... { గీతాంజలి ~ 6 }

2009-08-11T08:52:00.000-07:00

ఈ చిన్న పూవుని తుంచుకుని తీసుకో, ఆలస్యం చేయకు! లేకపోతే అది వాలిపోయి నేల రాలిపోతుందేమో అని భయంగా ఉంది.

నేను నీ మాలలో చోటు పొందకపోవచ్చు, కానీ ఈ పూవుని నీ చేయి తాకిడితో సత్కరించి తుంచుకో. లేకపోతే నాకు తెలిసేలోగా పొద్దు పోతుందేమో అని, అంజలి సమయం జారిపోతుందేమో అని కంగారుగా ఉంది.

ఈ పూవుకి మంచి రంగు లేకపోయినా పరిమళం గుబాళించకపోయినా నీ సేవలో వాడుకో, మరి సమయం మించిపోకుండా తుంచుకో.

Pluck this little flower and take it, delay not! I fear lest it droop and drop into the dust.

I may not find a place in thy garland, but honour it with a touch of pain from thy hand and pluck it. I fear lest the day end before I am aware, and the time of offering go by.

Though its colour be not deep and its smell be faint, use this flower in thy service and pluck it while there is time.

నీ సమక్షంలో... {గీతాంజలి ~ 5}

2009-07-29T23:55:00.000-07:00

నీ పక్కన కూర్చునే క్షణ కాలపు భోగం కోసం నేనడుగుతున్నాను. నా చేతిలో ఉన్న పనులన్నీ తరువాత పూర్తి చేస్తాను.

నీ మోముకి కనుచాటుగా నా హృదయానికి అలుపు లేదు తెరపి లేదు, నా పని అంతులేని ప్రయాస అవుతుంది ఒడ్డేలేని సాగరంలో చిక్కుకున్నట్టు

ఈరోజు వేసంగి నా తలుపు తట్టింది తన కువకువలు కిలకిలలతో; తుమ్మెదలు తమ గాధలని తెరపి లేకుండా గానం చేస్తున్నాయి పూతోట కొలువులో

నాలో ఊరట వెల్లివిరుస్తున్న ఈ మౌన సమయాన, నీ ఎదుట ప్రశాంతంగా కూర్చుని నా జీవన సంకల్పాన్ని గానం చేస్తాను.

I ask for a moment's indulgence to sit by thy side. The works that I have in hand I will finish afterwards.

Away from the sight of thy face my heart knows no rest nor respite, and my work becomes an endless toil in a shoreless sea of toil.

Today the summer has come at my window with its sighs and murmurs; and the bees are plying their minstrelsy at the court of the flowering grove.

Now it is time to sit quite, face to face with thee, and to sing dedication of live in this silent and overflowing leisure.

దివ్య చైతన్యం... {గీతాంజలి ~ 4}

2009-07-29T06:25:00.000-07:00

నా జీవన చైతన్యమా! నీ చైతన్య స్పర్శ నా అంగాంగంపై ఉందనే స్పృహతో, నా దేహాన్ని నిత్యం పరిశుద్ధంగా ఉంచుకో యత్నిస్తాను.

నా చిత్తంలో ఆత్మ జ్యోతిని రాజేసిన సత్యానివి నీవేననే స్పృహతో, నిత్యం నా ఆలోచనల నుండి అసత్యాలని దూరం చేయ యత్నిస్తాను.

నా హృదయాంతరపు కోవెలలో నీవు ఆసీనుడవై ఉన్నావనే స్పృహతో, నిత్యం నా హృదయం నుండి చెడుని పారద్రోలి, నా ప్రేమని కుసుమింపచేయ యత్నిస్తాను.

నా చేతలకి సత్తువనిచ్చేది నీ మహిమేనన్న స్పృహతో, నిరంతరం నా చేతల్లో నిన్ను ఆవిష్కరించే ప్రయత్నం చేస్తాను.

Life of my life, I shall ever try to keep my body pure, knowing that thy living touch is upon all my limbs.

I shall ever try to keep all untruths out from my thoughts, knowing that thou art that truth which has kindled the light of reason in my mind.

I shall ever try to drive all evils away from my heart and keep my love in flower, knowing that thou hast thy seat in the inmost shrine of my heart.

And it shall be my endeavour to reveal thee in my actions, knowing it is thy power gives me strength to act.

దివ్య రాగం... {గీతాంజలి ~ 3}

2009-07-28T08:48:00.000-07:00

నీవెలా పాడతావో నాకు తెలియదు, నా స్వామీ! నేను ఎప్పటికీ అబ్బురంతో మౌనంగా వింటాను.

నీ రాగాల కాంతి ఈ ప్రపంచాన్ని ప్రకాశింపచేస్తుంది. నీ రాగాల ప్రాణ వాయువు విశ్వాంతరాళాల్లో వ్యాపించి ఉంది. పావనమైన నీ రాగాల ప్రవాహం కఠినమైన అడ్డంకులని చేధిస్తూ పరవళ్ళు తొక్కుతుంది.

నీ పాటతో మమేకమవ్వాలని నా హృదయం ఉవ్విళ్ళూరుతుంది, కానీ గొంతు విప్పడానికి విఫలయత్నం చేస్తుంది. గొంతు విప్పి, మాటలు పాట కాలేక, తత్తరపడుతూ నేను రోదిస్తాను. ఓ నా స్వామీ! నీవు అనంతమైన నీ రాగాల వలలో నా హృదయాన్ని బందీని చేసావు కదా!.

I know not how thou singest, my master! I ever listen in silent amazement.

The light of thy music illumines the world. The life breath of thy music runs from sky to sky. The holy stream of thy music breaks through all stony obstacles and rushes on.

My heart longs to join in thy song, but vainly struggles for a voice. I would speak, but speech breaks not into song, and I cry out baffled. Ah, thou hast made my heart captive in the endless meshes of thy music, my master!

భక్త గానం... {గీతాంజలి ~ 2}

2009-07-27T12:31:00.000-07:00

నీవు నన్ను పాడమని అజ్ఞాపించినప్పుడు నా హృదయం అతిశయంతో పగిలిపోతుంది అనిపిస్తుంది; అప్పుడు నీ మోముని చూస్తాను, వెనువెంటనే నా కళ్ళలోకి నీళ్ళు చేరుకుంటాయి.

నా జీవనంలో అపస్వరాలన్నీ కరిగిపోయి ఒక తియ్యని ఏకతాళమవుతుంది - నా ఆరాధన ఎగిరే సముద్ర పక్షిలా బ్రహ్మాండంగా రెక్కలు విచ్చుకుంటుంది.

నీవు నా గానంలో ఆనందం పొందుతావని తెలుసు. గాయకుడిగా మాత్రమే నీ సన్నిధిలోకి చేరతానని తెలుసు.

రెక్కలు చాచిన నా పాట అంచుల ద్వారా నీ పాదాలని స్పృశిస్తాను, వాటిని చేరుకోవాలని ఎన్నడూ నేను ఆశపడగలిగే వాడిని కాను.

గానోల్లాసపు మత్తులో నన్ను నేను మరచి నిన్ను మిత్రమా అని పిలుస్తాను, నా ప్రభూ!

When thou commandest me to sing it seems that my heart would break with pride; and I look to thy face, and tears come to my eyes.

All that is harsh and dissonant in my life melts into one sweet harmony - and my adoration spreads wings like a glad bird on its flight across the sea.

I know thou takest pleasure in my singing. I know that only as a singer I come before thy presence.

I touch by the edge of the far-spreading wing of my song thy feet which I could never aspire to reach.

Drunk with the joy of singing I forget myself and call thee friend who art my lord.

నీ లీల చేత... {గీతాంజలి ~ 1}

2009-07-25T05:19:00.000-07:00

నీవు నాకు అంతం లేకుండా చేసావు, నీ లీల చేత. దుర్బలమైన ఈ పాత్రని నిరంతరం ఖాళీ చేసి, నవ చైతన్యంతో నింపుతావు.

నీ చిరు మురళికి ఊపిరి ఊది కొండల్లో లోయల్లో నిత్య నూతనమైన రాగాలని పలికించినట్టు

అమరమైన నీ చేతుల స్పర్శ చేత, అల్పమైన నా హృదయం కట్టలు తెంచుకున్న ఆనందంతో అనిర్వచనీయమైన అనుభూతిని పలుకుతుంది

అపారమైన నీ కానుకలు నా ఈ చిన్న చేతుల్లోకే చేరుతున్నాయి. యుగాలు జారిపోతున్నాయి, నీవు కుమ్మరిస్తూనే ఉంటావు, అయినా నింపడానికి ఇంకా చోటు ఉంది.

Thou hast made me endless, such is thy pleasure. This frail vessel thou emptiest again and again, and fillest it ever with fresh life.

This little flute of a reed thou hast carried over hills and dales, and hast breathed through it melodies eternally new.

At the immortal touch of thy hands my little heart loses its limits in joy and gives birth to utterance ineffable.

Thy infinite gifts come to me only on these very small hands of mine. Ages pass, and still thou pourest, and still there is room to fill.

ఆ మధ్య ఎప్పుడో అనువాదాలు చేద్దామనిపించింది. ఆలోచనా పరిధిని పెంచుకోడానికి, భాష మీద పట్టు సంపాదించుకోడానికి.
కానీ ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. బొల్లోజు బాబా గారు హృద్యంగా చేసిన అనువాదాలు చదువుతున్నప్పుడు, నేను కూడా చెయ్యాలని అనిపించేది. అయినా తీరిక చేసుకోలేదు. ఈ మధ్య చావా కిరణ్ గీతాంజలి అనువాదం మొదలపెడితే, నాకూ గాలి మళ్ళింది. ఎప్పుడో చేద్దామనుకున్న దానికి, ఇంతమంది చేస్తూ నాకు మళ్ళీ మళ్ళీ గుర్తు చేస్తుంటే, ఇప్పుడు కాకపోతే మళ్ళీ చెయ్యలేనేమో అని నేనూ మొదలుపెట్టాను. ప్రేరణగా నిలిచిన వారిరువురికీ కృతజ్ఞతలతో...

ఏకాంత పథం

2009-05-08T11:09:00.000-07:00

సూర్యుని ప్రతాపం చీకటి పడినా ఇంకా వీస్తున్న గాలిలో కనిపిస్తుంది
రాత్రి తన ప్రయత్నం తను చేస్తూ చల్లదనాన్ని మోసుకొస్తుంది...

తీరిక తెచ్చుకున్న నేను అడుగులేస్తున్నాను
ఏకాంత పథంలో...

.

.

ఒక్కరినే కన్న తల్లి ఊగుడు బల్లకి ఒక వైపుండి
తన బిడ్డకి తోబుట్టువు లోటుని భర్తీ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది....
.

తలపండిన ఇద్దరు పెద్దవాళ్ళు కాలాన్ని వెళ్ళదీస్తున్నారు,
ఒకరు రెండేళ్ళ మనవడిని ఉయ్యాలెక్కించి ఊపుతున్నారు...
మా ఊళ్ళో అయితే ఆ వయసువాళ్ళకి ముని మనవళ్ళు నడవడానికి ఊతంగా వస్తారు
.

ఒక అమ్మాయి, ఒక అబ్బాయి
వాళ్ళ స్కూలు స్నేహితుల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారు
ఈ స్నేహాన్ని ఎప్పటి వరకు నిలుపుకుంటారో...?
.

ఒక జంట... నడుస్తున్నారు...
ఎప్పుడూ చీరలో కనపడే ఆవిడ ఈరోజు చుడిదార్లో ఉంది
... ఆవిడ నడుస్తూ కబుర్లు చెప్పేస్తుంది...
ఆయన ఊ కొడుతున్నాడు... వాళ్ళిద్దరూ మేమిద్దరం ఒక జట్టు అన్నట్టుంటారు...
ఆఫీసు నుండి రాగానే వాళ్ళు చేసే మొదటి పని నడక,నడుస్తూ కబుర్లు
పని ఒత్తిడికి మంచి ఉపాయం కదా...!
.

నాలుగేళ్ళున్న ఇద్దరు పాపలు...
ఒక పాప జారుడు బల్ల దిగి, ఎవరు గెలుస్తారో చూద్దాము అంటూ పరుగెడుతుంది
ఇంకో పాప పరుగందుకోలేకపోతే, వెనక్కెళ్ళి చేయి పట్టుకుని తనతో పాటు పరుగెట్టిస్తుంది...
.

ఇద్దరు ఆరుపదులు దాటిన ఆడవాళ్ళు
పిల్లలు కనడం గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారు...
ఇప్పటికి ఎంత జీవితాన్ని చూసుంటారో... అయినా కొత్త విషయం లానే! అంతే ఆసక్తితో!
.

ఇంకో పెద్దాయన,
వంగీ వంగలేక వాటర్ ట్యూబుని ఎత్తబోతున్నాడు ఇంకో పక్క తడపడానికి
అసంకల్పితంగానే ఆ ట్యూబుని ఎత్తి పక్కన పెట్టాను
.

నడచి అలసిన "ఆ జట్టు" బెంచి మీద కుర్చుంది...
ఇప్పుడు ఆయన కూడా కబుర్లు చెప్తున్నాడు
ఆవిడ కూడా ఊ కొడుతుంది
వాళ్ళిద్దరి మధ్యలో వాళ్ళ పాప
.

ఎంత నడిచినా నా కాళ్ళు అలసిపోవు
నడిచీ నడిచీ నా మనసు అలసిపోతుంది
అది అలసిన మరు క్షణం, ఒక్క అడుగూ ముందుకు పడదు...

నడుస్తూ...

.
.
.

దూరంగా ప్రతి పది నిమిషాలకి పైపైకి ఎదుగుతున్న పెద్ద చందమామ
పచ్చగా జ్వరం వచ్చినట్టు... నాలా ఒంటరిగా...

.
.
.

అమ్మ ఫోన్ చేసింది...
ఎంత సేపు మాట్లాడాను? 54 నిముషాలు...

.

నడుస్తూనే ఉన్నాను

.

దూరంగా చందమామ... ఇంకా పైన...చిన్నగా
ఇప్పుడు తెల్లగా మెరుస్తూ!

నాతో నేను...

2009-01-10T10:38:00.000-08:00

ఈ రాత్రి ఢిల్లీలో జనవరి మాసపు రాత్రిలా లేదు
మా గోదావరి శీతాకాలపు సాయంత్రంలా ఉంది
ఎముకలు కొరికే చలి లేదు
చూపులకు అడ్డం పడే పొగ మంచు పొరలు లేవు

నేను ఈ సమయాన్ని వృధా చేసుకోదలచుకోలేదు
అనాయాసంగా పార్క్ లోకి అడుగులేసాను
నిర్మానుష్యంగా, పార్క్ అంతా నాకోసమే ఎదురుచూస్తున్నట్టుంది
తనివితీరా అడుగులేస్తూ, అంతా కలియ తిరుగుతూ నేను

లేలేత చలి నాలో వెచ్చదనాన్ని పెనవేసుకుంటుంది
ఆస్వాదిస్తూ నేను... నడుస్తూ... నాతో నేను...
అనుభూతి నింపిన ఆర్ధ్రతతో మూసుకున్న నా కళ్ళు ఆకాశం వైపు చూసాయి
దేదీప్యమానంగా మెరుస్తున్న విద్యుద్దీపపు వెలుతురు తెరలు
కళ్ళలోని ఆర్ధ్రతా సాంద్రపు పొరలు నా చూపుల దారిని అడ్డగించలేకపోయాయి
దూరంగా చందమామ.... నా పండు చందమామ!
నిర్మలంగా,ప్రశాంతంగా,హాయిగా...!
ఏ చింతాలేని ఈ క్షణపు నా మనసులాగా...
ఎన్నిరోజులైంది! చిరుగాలికి ఆడే కొమ్మల చాటున దోబూచులాడే చంద్రాన్ని కనుగొని!

చాలాసార్లు ప్రకృతి నా స్థితిని అద్దం పడుతూ నాకు చూపిస్తుంది,
ఆ అద్దంలో నన్ను నేను కనుగొంటాను...

ప్రేమ గోరింటాకు

2008-10-10T13:49:00.000-07:00

శీతాకాలపు నిండు వెన్నెల పూట
ఏకాంతం ప్రసాదించిన తొలి 'సాంగత్యపు అనుభూతి '
వారి పెదవులపై మౌన ముద్రలు వేసింది
మౌనాన్ని ఛేదిస్తూ ఆమె అడుగులు తోటలోకి పడ్డాయి
ఆతని అడుగులు ఆమెను అనుసరిస్తూ...

సన్నగా వీస్తూ తాకిన చల్ల గాలి ఆమె పరిమళాన్ని మోస్తూ
ఆతన్ని ఆమె పక్కకి రప్పించింది
చేతులు పలకరించుకున్నాయి.
ఒక్కసారిగా అడుగులు తడబడ్డాయి - ఆపై ముందుకు సాగాయి
వెచ్చదనం మౌనాన్ని కరిగిస్తూ ఉంది...

మత్తెక్కిస్తున్న సంపెంగ ఆమెను ఆహ్వానించింది
కను రెప్పలు వాల్చి ఆఘ్రాణ ముద్రలో ఆమె -ఆమెని చూసి మైమరచిపోయిన ఆతడు
ఆమె ముందుకు సాగింది,
తేరుకున్న ఆతను సెంపెంగతో ఆమె కురులని అలంకరించాడు
ఆమె పెదవులపై నవ్వుల పువ్వులు విరిసాయి - దోసెట్లో పట్టే ప్రయత్నంలో ఆతడు!
మరిన్ని పూలు అడుగులకి తివాచీ పరచాయి
చిటికెన వ్రేళ్ళు ఊసులాడుకుంటున్నాయి...

చెట్ల చాటు తొలగిన పండు జాబిల్లిని చూస్తూ నిశ్చలంగా ఆమె
ఆ కన్నుల్లో వెలుగుని చూస్తూ ఆతడు
చేతులు పెనవేసుకున్నాయి, మనో నేత్రాల చూపులు కలిసాయి
ప్రేమైక స్పర్శతో పండిన ఆమె చేతి ఎరుపుని చూసి
చిన్నబోయింది తోటలోని గోరింటాకు!
మనసులు మౌనంగానే మాట్లాడుకుంటున్నాయి...

నీ సమక్షంలో...

2008-08-12T11:43:00.000-07:00

స్నానం చేసి బాల్కనిలోకొచ్చాను
అమాంతంగా చిరు గాలి హత్తుకుని మత్తెక్కిస్తుంది
ఆ మత్తు ఎక్కేలోగా కవ్విస్తూ దూరంగా జారుకుంది...

అప్రయత్నంగా నా పాదాలు పార్క్ వైపుకి కదిలాయి

రెండు రోజుల క్రితం వాన కురిసి ప్రకృతి చల్లబడింది
తేమను విడిపించుకున్న గాలి అప్పుడే రెక్కలు విచ్చుకున్న
సీతాకోక చిలకలా పొడి పొడిగా వడి వడిగా ప్రవహిస్తూ మైమరిపిస్తుంది

ఆశ్చర్యంగా...,
ఫ్లెడ్ లైట్కి దూరంగా ఆకాశంలో...
మీగడ 'మబ్బు చుట్టు ' మధ్యలో జాబిల్లి మెరిసిపోతుంది...
నా కళ్ళూ మెరుస్తున్నాయి... నిశ్చలంగా నేను!

అసూయ చిరుగాలిని తాకినట్టుంది, అది నా వీపు చరిచింది

నా పాదాలు కదిలాయి

ఈ ఏకాంతం నాకొక తోడుని ఆహ్వానిస్తుంది...

ప్రియా...

నువ్వు నా దరిదాపుల్లోనే ఉన్నావనే స్పృహలో
ఈ రేయి... ఈ ప్రకృతిని అనుభవించాలని ఉంది...

సాగే స్రవంతి...

2008-07-28T12:50:00.000-07:00

పార్క్లో ఫ్లెడ్ లైట్లకి, అలవాటు పడిపోయాను
ఇప్పుడు ప్రతీ రేయీ పగలే
వెన్నెల ఒక గతం. దాని అవసరమూ లేదు

నేను నడుస్తున్నాను-నా ముందు నా నీడ.

ఎదురుగా ఒక తాత
అడుగులో అడుగేసుకుంటూ, బాధ్యతలు తీరినా
ఆ భుజాలు ఇంకా ఏదో బరువు మోస్తున్నట్టు నడుస్తున్నాడు

ఇంతటి వెలుగులోనూ అతని కళ్ళు మెరవడం లేదు
మా చూపులు కలిసాయి..
నీళ్ళు లేని బావిలా నా చూపుని చీకట్లో కలిపేస్తున్నట్టు
ఆతని కళ్ళు నన్ను లోతెంతో తెలియని ఏవో ప్రశ్నలు సంధిస్తున్నట్లున్నాయి..
మా చూపులు విడిపోయాయి...

ఈ వెలుగులో పురుగులు కూడా పెరిగాయి.
చిందర వందరగ గాల్లో నాకు అడ్డంపడుతున్నాయి
వీటికీ అలవాటు పడుతున్నాను.

ఇంతకీ ఆ ప్రశ్నలు -
నాకా?
నా తరానికా?

నేను నడుస్తూనే ఉన్నాను...

ఈ ఫ్లెడ్ లైట్లకి అలవాటు పడిపోయాను
వెన్నెల ఒక గతం. దాని అవసరమూ లేదు..

కానీ కరెంట్ పోతేనో?!

కాలపు కడలి కెరటాలు: జ్ఞాపకాలు

2008-07-22T13:23:00.000-07:00

ఏంటి! నే ఎక్కడికెళ్తే అక్కడికొస్తున్నావు? అని
చందమామని ప్రశ్నిస్తూ కోప్పడ్డాను
ఆ అమాయకత్వం ఒక జ్ఞాపకం

గాల్లో గెంతుతూ ఎగురుతూ కిందపడి
తగిలించుకున్న గాయాన్ని భరించలేకపోయాను
ఆ నొప్పి ఒక జ్ఞాపకం

ఊహల్లో ఊరేగుతూ ఏగుతూ ఒక్కసారిగా
నిజాన్ని ఢీకొట్టి నిలవలేకపోయాను
ఆ అదురు ఒక జ్ఞాపకం

పంచుకుని పెంచుకున్న బంధం స్నేహంగా
వికసించినప్పుడు పులకించిపోయాను
ఆ పరవశం ఒక జ్ఞాపకం

దగ్గర తీసుకున్న స్నేహం నా విశ్వాసాన్ని
వెక్కిరించినప్పుడు తట్టుకోలేకపోయాను
ఆ నిర్వేదం ఒక జ్ఞాపకం

సాధించి ముందడుగు వేసి అందరి మన్ననలు
పొందుతున్నప్పుడు ఉబ్బిపోయాను
ఆ విజయగర్వం ఒక జ్ఞాపకం

ఒక్కో అనుభవం నన్ను నాకు పరిచయం చేస్తూ
జ్ఞాపకాలుగా నిక్షిప్తమవుతున్నాయి
గుర్తొచ్చిన ప్రతీ సారీ నాకు ఏదొకటి బోధిస్తున్నాయి
అవి గుర్తొచ్చిన ఈసారి...
నన్ను ప్రశ్నించే క్షణంతో అనుబంధం అవివేకమని
ఆ క్షణాన్ని ప్రశ్నించకుండా సాగిపోనివ్వాలని
ఆ క్షణం నాలో పలికే రాగమే నా జీవనపు సంగీతం కాదని... చెప్తున్నాయి...

కాలపు కడలి కెరటాలు: స్నేహ మాధుర్యం

2008-07-16T13:53:00.000-07:00

మెల్లగా ఊరంతా అలవాటైపోయింది. శివాలయం అరుగుల మీద మొద్దబ్బాయి, ఇక్కడ ఈ స్కూల్లో నాల్గో తరగతికొచ్చేసరికి ఫస్ట్ రాంకర్ అయిపోయాడు. క్లాస్ అంతా స్నేహితులైపోయారు. మేము ఆరుగురం క్లోజ్గా ఉండేవాళ్ళము. ఒకే బెంచ్ మీద కుర్చునేవాళ్ళము. మా ముందు అమ్మాయిల బెంచ్లు ఉండేవి. అప్పుడప్పుడు మేము కాళ్ళు అమ్మాయిల బెంచ్ మీద పెట్టుకునేవాళ్ళము. వాళ్ళని ఏడ్పించడానికి కాదు.అలా పెట్టుకుంటే మాకు సౌఖ్యంగా ఉండేది. అమ్మాయిలు మాత్రం కాలు పెట్టినప్పుడల్లా కోపంగా వెనక్కి చూసేవాళ్ళు.ఒక్కోసారి ఆ చూపులకే తీసేసేవాళ్ళము, ఒక్కోసారి చెప్పించుకునేవాళ్ళము. కానీ నా ముందు కుర్చున్న అమ్మాయి... పేరు వాసవి,వాళ్ళ నాన్న గారు గవర్నమెంట్ స్కూల్లో టీచర్... నేను కాలు తీసేస్తే, వెనక్కి తిరిగి పెట్టుకో అనేది... :-) మా వాళ్ళు కుళ్ళుకునేవారు...

ఆడుతూ పాడుతూ ఐదో తరగతికి వచ్చేసాము. క్వార్టర్లీ ఎగ్జాంస్ అయిపోయాయి అప్పుడు... ఇంట్లో అమ్మ, నాన్న అన్నీ ఆలోచించి ఊళ్ళో ఉండటం కన్నా సిటీలో ఉంటే మా ఇద్దరి భవిష్యత్తు బాగుంటుంది అని నిర్ణయించుకున్నారు. హాఫ్ ఇయర్లీ అయ్యేసరి అమ్మ,నాన్న,తమ్ముడు సిటీ కి వెళ్ళిపోయారు. నన్ను అమ్మమ్మ దగ్గర వదిలేసి.ఒక మిశ్రమ అనుభూతి అది.. అమ్మమ్మ దగ్గర ఉంటానని ఆనందంగా ఉన్నా, ఏంటో అమ్మ వాళ్ళు అక్కడికి వెళ్ళిపోతున్నారు, నేను కూడా తరవాత అక్కడికి వెళ్ళాలి అన్న ఆలోచన నాకు ఇబ్బందిగా ఉండేది...

నేను రోజు రిక్షా ఎక్కి స్కూల్కెళ్ళేవాడిని. ఒక్కోసారి పెంటయ్య రిక్షా, ఒక్కోసారి పెద్ద మీసాల చంద్రయ్య రిక్షా ఎక్కాల్సి వచ్చేది. ఇప్పటికీ వీళ్ళు రిక్షా నడుపుతున్నారు...

ఐదో తరగతి అయిపోవడానికి ఎన్నో రోజులు లేవు. నాకు చివరి పరీక్షల ముందు చికన్ పాక్స్ వచ్చింది. ఒక నెల రోజులు ఇంట్లోనే ఉండి చదువుకున్నా. అమ్మమ్మ నాకు లెక్కలు కూడా చెప్పేది. ఇప్పుడు చదివే స్కూల్లో ఐదో తరగతి వరకే ఉంది. ఆ తరవాత ఏంటీ అని ఒకరోజు మేమంతా మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము... మా వాళ్ళంతా దగ్గర టౌన్లోని స్కూల్లో గానీ, గవర్నమెంట్ స్కూల్లో గానీ చేరతామని చెప్పారు. నేనేమో వీళ్ళందరిని వదిలేసి ఇంకెక్కడికో దూరంగా వెళ్ళాలి...అదే చెప్పాను వాళ్ళతోటి... ఒక్కసారి వాతావారణం నిశ్శబ్ధంగా అయిపోయింది... మరలా మనం కలుస్తామా లేదా అన్నట్టు. ప్రతి ఒక్కరు ఆలోచించుకుంటున్నాం... మొత్తం మీద ఆ నిశ్శబ్ధంలో నుండి మాటలు మొదలయ్యాయి. అందరం ఒక్కసారి చేతులు కలుపుకున్నాము... ఎవరు ఏ స్కూల్లో చేరినా వేసవి సెలవల్లో కలుసుకోవాలని... ఎక్కడికెళ్ళినా మనమంతా కలిసే ఉండాలని... ప్రతిజ్ఞ చేసుకున్నాము... ఆ క్షణంలో ఉవ్వెత్తున లేసిన కెరటంలా అందరం ఒకేరకమైన అనుభూతికి గురయ్యాము...

స్నేహాలకి సంబందించిన జ్ఞాపకాల్లో నాకు బాగా గుర్తుండిపోయే పాత తాజా జ్ఞాపకం... నాకైతే అప్పుడే స్నేహ మాధుర్యాన్ని తొలి సారి రుచి చూసినట్టనిపిస్తుంది...

మీరు మీ స్నేహితులు అలా మీ స్నేహాన్ని బయటపెట్టుకున్న జ్ఞాపకాలున్నాయా?

కాలపు కడలి కెరటాలు: భయం

2008-07-15T11:31:00.000-07:00

ఇంకా నాకు మా ఊరు కొత్తగానే ఉంది. తమ్ముడు నాకు తెలియని వాళ్ళని పరిచయం చేస్తూ ఉండేవాడు. ఈలోగా నా పుట్టిన రోజు వచ్చింది. అమ్మమ్మ దగ్గర పుట్టినరోజు అంటే, గుడిలో పూజ చేయించుకుని క్లాస్ అంతా చాక్లెట్లు, పెన్సిల్లు, ఎరేజర్లు పంచిపెట్టడం. ఇక్కడ పుట్టినరోజు ఎలా చేస్తారో తెలియదు. ఊహ తెలిసాక అమ్మ దగ్గర మొదటి పుట్టినరోజు. అమ్మ వాళ్ళ హడావుడి చూస్తుంటే ఎదో భారీగానె సిద్ధం చేస్తున్నారు అనిపించింది... ఊళ్ళో చూట్టాలంతా వస్తున్నారంట...

ఇంకా క్లాస్లో ఎవరూ ఫ్రెండ్స్ అవ్వలేదు... పుట్టినరోజు అయితే అందరికీ చాక్లేట్లు ఇచ్చేసి ఫ్రెండ్స్ చేసుకోవచ్చు కదా... ఇవన్నీ నన్ను ఆ రోజు కోసం ఎదురు చూసేట్టు చేసాయి...

రేపే పుట్టినరోజు...

అమ్మ వాళ్ళ పిన్ని కూతురు ముందే వచ్చేసింది... ఆ పెద్దమ్మ చేస్తున్న హడావుడి చూసి భలే ఆనందం వేసింది... రేపు ఏం చెయ్యాలి ఎలా చెయ్యాలి అని వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటుంటే కేక్ సంగతి నా చెవిలో పడింది... ఇంక నా ఆనందానికి అవధుల్లేవు... అలా ముందు రోజు పెద్దమ్మ కబుర్లు, చుట్టూ ఉన్న చూట్టాల కబుర్లతో పండగ వాతావరణంలా ఉంది.. అదంతా నా కోసమే అని ఉబ్బి తబ్బిబ్బయిపోయాను...

ఆనందంలో అలిసిపోయి రాత్రికి రేపటి గురించి ఆలోచిస్తూ నిద్రపోయాను...

తొందరగానే నిద్రపట్టేసింది....

నిద్రలో...

పట్ట పగలు... పక్కగా ఉన్న వంట గదిలో అమ్మ వంట చేసుకుంటుంది... అమ్మకి కనపడకుండా హాల్ లో నుండి బేడ్ రూంలోకి నాకు తెలియని ఒక వ్యక్తి, ముసుగుతో అడుగుపెట్టేసాడు... నేను గమనించలేదు... ఇంకో వైపు తిరిగి ఏదో చేస్తున్నాను... శబ్ధం అయి వెనక్కి తిరిగి చూస్తే అతను నాకు దగ్గరగా వచ్చేస్తున్నాడు... నాకు భయం వేసింది... తను ఇంకా దగ్గరకొచ్చేస్తున్నాడు... నేను భయంలో అరవలేకపోయాను... నేను అతనినుండి వెనక్కి జరుగుతున్నాను... తను ఇంకా దగ్గరకి వచ్చేస్తున్నాడు.. నేను ఇంకా వెనక్కి జరుగుతున్నాను... నా వైపు చేయివెయ్యబోతే ఇంక వేగంగా వెనక్కి జరిగాను... అలా జరుగుతుంటే నా తలకి ఎదో బలంగా తగిలింది.... అంతే ఏడుస్తూ నిద్ర లేచాను....

ఏం జరిగిందంటే... నేను కలలో వెనక్కి జరుగుతు, బెడ్ మీద కూడా వెనక్కి వెనక్కి జరిగి తలగడని దాటేసి డబుల్ కాట్ అంచుకు,దానికి ఆనుకున్న గోడకి బలంగా నా తలని గుద్దుకున్నాను....

ఆ తలనొప్పితో తరవాత నిద్ర పట్టలేదు... తరవాత రోజంతా కూడా తలనొప్పి తగ్గలేదు...

అందరు హడావుడి చేస్తుంటే నేను మాత్రం ఎంజాయ్ చెయ్యలేకపోయాను.... :(

సాధారణంగా నాకు కలలు గుర్తు ఉండవు ఎక్కువ రోజులు... కానీ ఈ ఒక్క కల మాత్రం అప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు మరచిపోలేదు...

నిజంగా నిజ జీవితంలో కూడా భయాన్ని అంత భయంకరంగా చూడలేదు....

మీకు వెంటాడే జ్ఞాపకాల్లో ఏమైనా కలలు ఉన్నాయా??

కాలపు కడలి కెరటాలు: చెంప ఛెళ్ళుమంది

2008-07-13T11:45:00.000-07:00

పాప టీచర్ నన్ను కొడుతున్నారు అని నేను బడికెళ్ళనని ఇంట్లో ఉండిపోతే మా అమ్మ వచ్చి నా దగ్గరకి రా... నా దగ్గర ఉండి చదువుకుందువు అంది...మన ఊళ్ళో స్కూల్లో కొట్టరు అని చెప్పింది. అయినా సరే నేను రాను.. నేను చదువుకోను అన్నాను... అమ్మమ్మని వదిలి వెళ్ళడం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేదు... కానీ పాప టీచర్ ని తలచుకుంటే భయం వేసింది...అప్పుడు అమ్మ నాతో బేరం మొదలుపెట్టింది... సెలవొస్తే నిన్ను అమ్మమ్మ దగ్గరికి పంపించేస్తాను కదా అని... అక్కడ కొట్టరు అంటుంది కదా అని ఆలోచించి ఒప్పందానికి సరే అన్నాను... ఆ తరవాత ఈ ఒప్పందం నిలబెట్టుకోవడానికి అమ్మకి చాలా కష్టమయ్యేది... తమ్ముడు నిద్రలేస్తే తను కూడా నాతో వచ్చేస్తాడని, తను ఒక్కతే ఉండాల్సి వస్తుందని, వాడు నిద్రలేవకముందే అంటే ఆరింటిలోపే నన్ను రిక్షా కట్టించి అమ్మమ్మ దగ్గరికి పంపించేది... నేను మా ఇంటికి, అక్కడ చూట్టాలకి అలవాటు అయ్యేవరకు అమ్మకి అది తప్పలేదు...మా అమ్మమ్మ వూరు, మా వూరు పక్క పక్కనే.. ఈ ఊరి పొలిమేర దాటితే ఆ ఊరు వచ్చేస్తుంది...

అలా మా వూరెళ్ళాను... అక్కడ అంతా కొత్తే... అమ్మా, నాన్న, తమ్ముడు.. చుట్టూ చుట్టాలు అందరూ కొత్తే... నన్ను మా ఊళ్ళో ఉన్న నాగార్జున పబ్లిక్ స్కూల్లో చేర్చారు... అది మా చుట్టాలదే... చుట్టు పక్క ఉన్న పది ఊళ్ళకి ఏకైక ప్రైవేట్ స్కూలు. స్కూలు ప్రిన్సిపాల్ నాకు వరసకి మావయ్య అవుతారు. నన్ను చేర్చే ముందు మా ఇంటికొచ్చారు. అప్పుడు బాగా మాట్లాడారు. స్కూల్ మొదలయింది. నేను మూడో క్లాస్లో చేరాను.

ఒక రోజు అమ్మ లంచ్ బాక్సు ఇవ్వలేదు. ఇంటెర్వేల్ లో వచ్చి తీసుకెళ్ళు అని చెప్పింది. స్కూల్ కి వెళ్ళగానే పెద్ద వర్షం పడటం మొదలుపెట్టింది. రెండు క్లాస్లు అయిపోయాయి అయినా ఇంటెర్వెల్ బెల్ కొట్టలేదు... మూడో క్లాస్కి టీచర్ రాలేదు... పిల్లలంతా గొడవ గొడవ.. నాకేమో ఒక్కటే టెన్షన్. అమ్మ ఇంటెర్వల్లో రమ్మంది... ఇంకా ఇంటెర్వెల్ బెల్ల్ కొట్టలేదు... క్లాస్లైపోతున్నాయి అని... సరే పర్మిషన్ తీసుకుని వెళ్ళొద్దాము అనుకుని దూరంగా ప్రిన్సిపల్, ఇంకో టీచర్ మాట్లాడుకుంటుంటే వాళ్ళదగ్గరకి వెళ్ళాను... వర్షం ఇంకా జోరు తగ్గలేదు... జోరుగా పడటం వల్ల స్కూల్లోకి నీళ్ళు వచ్చేసాయి... వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటుంటే నేను సార్ అమ్మ లంచ్ బాక్స్ తెచ్చుకోవడానికి ఇంటికి రమ్మంది అన్నాను... అంతే అన్నానో లేదో మా ప్రిన్సిపాల్ నా చెంప ఛెళ్ళుమనిపించారు... నా లాగు తడిచిపోయింది... చిన్న పిళ్ళోడిని అని, చుట్టాన్నని కూడా చూడకుండా అందరి ముందూ అలా కొట్టేసారు :-( ఏడుస్తూ వెళ్ళి నా బెంచ్ మీద కుర్చున్నాను...అమ్మ మీద అప్పుడు కోపం వచ్చింది... బాక్సు పెట్టిచ్చి ఉంటే ఇలా జరిగుండేది కాదని... ఆ తరవాత ఇక్కడ కొట్టరు అని చెప్పింది... కొట్టేసారని.. :-( అసలు అలా పాప టీచర్ కూడా కొట్టలేదు మరి..

కొంచెం సేపాగి స్కూల్కి సెలవు అన్నారు..! ఇంటికెళ్ళి భోంచేసాను...

అంతే అప్పటి నుండి తరవాత కొన్ని సంవత్సరాల వరకు ఎవరైనా పెద్ద వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటుంటే వెళ్ళి కదిలించాలంటే చాలా ఆలోచించేవాడిని...

తలచుకున్న ప్రతీ సారి నా అప్పటి అమాయకత్వం నాకు నవ్వు తెప్పిస్తుంది...

ఎప్పుడైనా మీ తప్పులేదు అనిపించించినా మీ చెంప ఛెళ్ళుమందా?

కాలపు కడలి కెరటాలు: మొద్దబ్బాయి

2008-07-11T07:36:00.000-07:00

నేను మూడో తరగతి వరకు గుర్తింపు ఉన్న బడిలో చదవలేదు. శివాలయపు గుడి అరుగుల మీద ఇద్దరు పంతులమ్మలు పాఠాలు చెప్పేవాళ్ళు. అందులొ ఒకరు కమలావతి గారు. మా ఇంటికొస్తారు. మా అమ్మమ్మకి బాగా పరిచయం. ఇంకొకరు పాప. ఒక అరుగు మీద కమలావతి గారు కొన్ని, ఇంకో అరుగు మీద పాప గారు కొన్ని పాఠాలు చెప్పేవాళ్ళు.

నేను సరిగ్గా చదవడం లేదని నన్ను తిడతారని, కొడతారని పాప గారంటే నాకు కోపం. కమలావతి గారు అలా కాదు. బుజ్జగిస్తూ, ప్రేమగా ఏదైనా చెప్తారు. అందుకే ఆవిడంటే నాకిష్టం. పాప గారి మీద కోపంతోనే తరవాత అసలు నేను బడికి వెళ్ళనని, నాకు ఇష్టం లేకపోయినా మా అమ్మ దగ్గరకెళ్ళాల్సివచ్చింది.

ఎక్కడ కూర్చోమంటే అక్కడ బాసీ పెట్టె వేసుకుని కూర్చోవడం తప్పితే మనకి చెప్పింది రాయడం, చదవడం వచ్చేది కాదు. :-) ఒకసారి పరీక్షలప్పుడు మా కమలావతి టీచర్ గారి కుర్చీ పక్కనే కుర్చోపెట్టుకుని ప్రశ్నా పత్రం ఇచ్చి పరీక్ష రాయమన్నారు... మనకి ఏమిచెయ్యాలో కూడా తెలియలేదు... అలా నోరు వదిలేసి కదలకుండా కూర్చున్నా.... కొంచెం సేపాగి ఆవిడ చూస్తే ఒక్క ముక్క కూడా రాయలేదు.. ఈలోగా మా క్లాస్లో అందరికన్నా బాగా చదివే అమ్మాయి గోపి మొత్తం రాసేసి పేపర్ ఇచ్చేసింది... ఏమనుకున్నారో, నాకు ఆ గోపిది ఆన్సేర్ పేపర్ ఇచ్చి చూసి రాయమన్నారు మా కమలావతి టీచర్ గారు. :-) ఇంక చూసి రాస్తూ పండగ చేసుకున్నాను అనుకున్నారా?! అయితే... మీరు ముద్ద పప్పులో కాలేసినట్టే... :-) మనకి చూసి కూడా రాయడం రాలేదు... :-D

తరవాత పెద్ద స్కూల్లో చదువుకుంటున్నప్పుడు నేను బెంచి లీడరు, క్లాస్ లీడర్ని... తన పక్కనున్న వాళ్ళు బాగా చదివే భాధ్యత బెంచి లీడర్ది కూడా... వాళ్ళకి అర్ధం కాకపోతే మొదట బెంచ్ లీడర్ చేత చెప్పించుకోవాలి... మా క్లాస్ ఫస్ట్ నేనే కాబట్టి అందరికన్నా వెనకబడ్డవాళ్ళని నా పక్కన కూర్చోబెట్టారు.. అలా నా పక్కనున్న వాళ్ళకి చెప్పేటప్పుడు ఒక్కోసారి ఓపిక నశించేది... కానీ అప్పుడు చిన్నప్పుడు మనం మొద్దబ్బాయి అనే విషయం గుర్తొచ్చి మరలా ఓపిక తెచ్చుకుని వాళ్ళకి చెప్పేవాడిని... వాళ్ళెప్పుడు నన్ను అభిమానంతో చూసేవాళ్ళు.. :-) వాళ్ళు పరీక్షల్లో పాస్ అయినప్పుడు తెగ ఆనందపడిపోయేవాడిని... :-)

ఇప్పుడు మాత్రం అది గుర్తొచ్చినప్పుడు పెదాలపై నవ్వు పలికించి జ్ఞాపకంగానే వెళ్ళిపోతుంది... స్కూల్లో బెంచ్ లీడర్గా ఉన్నప్పుడు ప్రేరేపించినట్టు ఇప్పుడు ప్రేరేపించడంలేదు.... బహుశా మన ప్రతి జ్ఞాపకానికి భవిష్యత్తులో మన ద్వారా నెరవేర్చాల్సిన భాధ్యత ఏదోకటి ఉంటుందేమో! అందుకే అట్టడుగునుండి ఎగసిపడే కడలి కెరటంలా పదే పదే పైకొచ్చి మనల్ని పలకరిస్తుందేమో... ఈ జ్ఞాపకం తన పని పూర్తి చేసుకుని, ఇప్పుడు నాకు నవ్వుని మాత్రమే ఇస్తుందేమో... ఇంకా ముందు ముందు ఏదైనా చెప్పుతుందేమో నాకు...

పున్నమి రాత్రి చిమ్మ చీకటి రాజ్యమేలింది...

2008-07-04T10:49:00.000-07:00

చీకటితో స్నేహం కుదిరింది

చెట్టపట్టాలేసుకుని సావాసం చేస్తున్నాను...
ఒకసారి పగలు నిన్ను చూడాలనిపిస్తే ఎలా అని అడిగినప్పుడు,
నీ కళ్ళు మూసుకో నీ చెంతే ఉంటాను అని చెప్పింది

పున్నమి వెన్నెల అలా ఉంటుందంట ఇలా ఉంటుందంట అని నేను చెప్పే కబుర్లు
చక్కగా వింటుంది నన్ను తన ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని..

ఒక రాత్రి నాకు పున్నమి వెన్నెల కావాలన్నాను.., అప్పుడు
నా తల నిమురుతూ నన్ను నిద్రపుచ్చింది

నాకు నేస్తం చెప్పనే లేదు
ఒక సాయంత్రం నా కబుర్లలోని వెన్నెలలాంటి వెన్నెల కురవడం మొదలుపెట్టింది...
నేను ఆనందాతిశయంతో అలానే చూస్తుండిపోయాను...
అది చెప్దామని చీకటిని పలకరించబోతే తను ఆందోళనతో
నా వైపు చూస్తూ దూరంగా వెళ్ళిపోతుంది...
నాకు భయం వేసింది
ఆ క్షణంలో ఏంచెయ్యాలో తెలియక...,
రెప్పలు మూసుకుని నా కన్నుల్లో చీకటికి చోటిచ్చాను...
అప్పటికే కన్నుల్లో నెలకొన్న గాఢార్ద్రత
నా చీకటి నేస్తాన్ని చిమ్మ చీకటిగా ఆవిష్కరించింది
నా నేస్తాన్ని అలా చూసి భరించలేకపోయాను
కానీ తను ఎక్కడ దూరమవుతుందేమో అని కళ్ళు తెరవలేకపోయాను...

ఎప్పుడు నిద్రపోయానో తెలియదు... కళ్ళు తెరిచేసరికి తెల్లవారింది...

మోసం

2008-06-18T13:04:00.000-07:00

పార్క్లో కొత్తగా వచ్చిన మెరిసే దీపం
నన్ను ఈ రాత్రి దిగ్భ్రాంతికి గురిచేస్తుంది
వెన్నెల పట్ల నా విశ్వాసాన్ని వెకిలిగా ప్రశ్నిస్తుంది
ఏ పున్నమి రాత్రి కోసం ఎదురుచూస్తానో
ఆ రాత్రిని నేను కనుగోలేకపోయానని..!

మరోసారి నా కళ్ళు నన్ను మోసం చేసాయి...

అట్టడుగున ఉన్న ప్రశ్నలు ఉబికి పైకి వస్తున్నాయి

కనిపించేదంతా అందం కాదు అని నమ్మిన నా కళ్ళు
కనిపించే అందాన్ని ఎందుకు ఆరాధిస్తున్నాయో
నాకర్ధం కావటం లేదు

ఆప్తుని జ్ఞాపకాలతో తడిసిన నా కళ్ళు
తను శాశ్వతంగా దూరమైనప్పుడు ఎందుకు తడవలేదో
నాకర్ధం కావటం లేదు

నా కళ్ళు నన్ను మోసం చేస్తున్నాయి

ఈ క్షణంలో నాకు కళ్ళు మూసుకోవాలని ఉంది
నా పండు చందమామని,నిండు వెన్నెలని చూడాలని ఉంది
నిజమైన అందాన్ని శోధించాలని ఉంది
తడి లేని ఏడుపు ఏడవాలని ఉంది.

నింగీ నేలా కలిసేనా..?

2008-05-20T09:55:00.000-07:00

చిరుగాలల్లే వస్తావు
స్నేహ మాధుర్యాన్ని రుచి చూపిస్తావు
పెనుగాలై పోతావు
నాలో అలజడినే రేకిత్తిస్తావు
వానల్లే వస్తావు
మోడైన నాలో చిగురాశలొలికిస్తావు
ఉప్పెనై పోతావు
నాలో వరదై పోటెక్కిస్తావు
వెలుగల్లే వస్తావు
నాలో రంగుల్నే నింపుతావు
పగలల్లే వస్తావు
నీ వైపు నడిపిస్తావు
ఇంతలో... చీకట్లో వదిలేస్తావు!
కవ్వించే నా చెలీ!
నా సహనానికి ఈ చెట్టు, ఆ పిట్ట, ఈ గట్టు, ఆ గోదారే సాక్ష్యం!
నేను నిన్ను కలిసేనా?!

ఇది పృధ్వి గారి చిత్రానికి రాసింది... ఆయన మది దోచుకుంది అన్నారు!
ఇక్కడ పృధ్వి గారి చిత్రానికి వచ్చిన స్పందనలు చూడొచ్చు...
http://pruthviart.blogspot.com/2008/04/blog-post_30.html

అలజడి

2008-05-16T12:08:00.000-07:00

దూరంగా బస్సు ఘోరంగా అరుస్తూ పోతుంది
ఈ పార్క్లోనే కూర్చుంటానే... నాకెప్పుడూ అలా వినిపించలేదే
అది వింటుంటే గుండెల్లో రంపంపెట్టి కోస్తున్నట్టుంది
అల్లరి చేస్తూ ఆడుకునే ఆ పిల్లల్ని భరించలేకపోతున్నాను
ఊగుతున్న ఆ ఉయ్యాలని చూస్తుంటే నా కళ్ళుతిరుగుతున్నాయి
ఎప్పుడూ ఇలా అనిపించలేదే
విశాలమైన ఆ ఆకాశాన్ని, ఎదుగుతున్న ఆ చంద్రుడుని
నేను చూడలేకపోతున్నాను...అవి నన్ను చిన్నచూపు చూస్తున్నట్టుంది
నేను చూడను.నేను ఇలానే కూర్చుంటాను
తల దించుకుని.చేతుల్లో నా మొహం

అమ్మా!నేనదృష్టవంతుణ్ణి

2008-05-12T09:16:00.000-07:00

పల్లెటూరు సుఖాలని వదిలిపెట్టి మా మంచి కోసమని పట్నం వచ్చి
నువ్వే చాకలివై,పని మనిషివై,పాలేరువై,కుట్టు మనిషివై బండ చాకిరీ చేసావు

నీకు ఎదైనా నొప్పి వచ్చిందని తెలిసినప్పుడు
నాలో ఏదో అలజడి నన్ను దహించివేస్తుంది
ఈ రెక్కల గూడు ఎమైపోతుందో అని....

ఎవరైన నీ కష్టాన్ని చూసి నిన్ను మెచ్చుకుంటుంటే
నా కుటుంబం కోసం చేస్తున్నాను,నాకు అది ఇచ్చే సంతృప్తి చాలు అని కొట్టిపారేస్తావు...
పిచ్చి అమ్మా...! నువ్వేమి చేస్తున్నావో నీకు తెలియదేమొ
సంతృప్తి కోసం నువ్వు చేసే త్యాగాలు అన్నా ఇన్నా!
బయటి ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నప్పుడు నీకు కొడుకుగా
పుట్టడం నిజంగా నా అదృష్టం అనిపిస్తుంది...

మా అందమైన భవిష్యత్తు కోసం నువ్వు కనే చిన్న చిన్న కలలే నిన్ను నడిపిస్తాయి
ఆ కలలని నువ్వు నాతో పంచుకుంటున్నప్పుడు నీతో రెట్టించి మాట్లాడతాను అన్ని కలలు ఉండకూడదని
నువ్వూ అంతే గట్టిగా వాదిస్తావు
వాదనలో మసకబారే నీ కళ్ళని చూడలేక నేను అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోతాను...
కానీ అమ్మా నీ కలలు గొంతెమ్మ కొర్కెలని కాదు.. అవి చాలా చిన్నవే..
కానీ ఆ చిన్న చిన్న కోరికలు కూడా తీరకపొతే వాటి మీదే బతుకుతున్న నువ్వు తట్టుకోలేకపోతావని నాకు భయం...
ఇప్పటికే నీకు దూరంగ ఉంటున్నాను...భవిష్యత్తు ఎలా ఉంటుందో తెలియదు...
అందుకే అంటాను నీకంటూ ఒక వ్యక్తిగతం ఉండాలి... నీకంటూ ఒక ప్రపంచం ఉండాలి అని...

నీకెవరైనా కష్టం చేస్తే క్షమించు, సహనంతో ఉండు, ప్రేమతో మాత్రమే ఎదుటివాళ్ళని గెలవగలవు
అని నువ్వు చెప్పే మాటలని పాటించాలని ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు ఒక్కోసారి నాకు నేను బలహీనుడిగా కనపడతాను
కానీ నీ జీవితాన్ని తరచి చూస్తే నాకు ధైర్యం వస్తుంది... నువ్వు చెప్పినట్టే ఉంటాను...

నాకు "మీ అమ్మంటే ఇష్టం" అని చెప్పే స్నేహితులూ ఉన్నారు తెలుసా?
అలా విన్నప్పుడు నాకు ఎంత గర్వంగా ఉంటుందో తెలుసా!

ఈ బాబుని ఇంతకుముందు ఎక్కడో చూసినట్టుంది... నీతో నాకు ఇంతకుముందే పరిచయమున్నట్టుంది
అని చాలా మంది అంటుంటే నువ్వు నాకు పంచిన ప్రేమ శక్తే అందరిని నాలో పోలికలు వెతుక్కునేట్టు చేస్తుందనుకుంటాను...

అస్తవ్యస్థంగా నడిచే భారత దేశం, అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయిన ఈ దేశం
ఎంతోకొంత సవ్యంగా ముందుకెళ్తుంది అంటే అది నీలాంటి అమ్మల వల్లే అని నాకనిపిస్తుంది...

కష్టాలు కడగండ్లకు
అణువణువునా నీ కాయం కుదేలైపోతుంటేను
చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని నీ దరికి తీసుకున్నావు
ఆ నవ్వు వెన్నెల్లో నీ ఒడిలో మేము సేదతీరుతుంటేను
నీ భాధనే మరిచావు
మా బంగరు భవిష్యత్తుకై కలలు కన్నావు
ఆ కలల స్థైర్యంతో రేపటికి ఎదురు నిలిచావు
నన్ను కన్న నా అమ్మ ఏంచేసి
నీ కన్న నీ ౠణం తీర్చుకోగలడు?

నల్లని చందమామ

2008-05-01T08:03:00.000-07:00

చీకటినంతా తనలో దాచేసుకున్నట్టు
వెన్నెలనంతా ఆకాశం నిండా నింపేసినట్టు
తెల్లటి ఆ ఆకాశంలొ నల్లని ఆ చందమామ చల్లగా మెరిసిపోతుంది
ఆ అందాన్ని కనులారా చూద్దామని ప్రయత్నిస్తుంటే,
ప్రకృతి లోని సరిగమలకి,
అటు ఇటు ఊగుతూ చందమామ నాతో దోబూచులాడుతుంది...

నీ మాటకి భావానికి అనుగుణంగా
కదులుతున్న నీ కళ్ళని బంధించాలని నా కళ్ళు నన్ను మరిచిపోతున్నాయి
నీ కనుపాపల నలుపులో నాకు దాగిపోవాలనుంది
ఆ కన్ను గిలుపుల్లో నా ఉనికిని చాటుకోవాలనుంది
రెప్ప పాటైనా నీ కలల్లో నిలవాలనుంది

అందమైన ఆ కళ్ళని ఎంతసేపు చూసినా తనివి తీరడంలేదు
ఆడే ఆ కన్నులని నేననుసరించలేకపోతున్నాను
ఒకసారి నా కళ్ళల్లోకి చూడవా?
అలసిన నేను చల్లని నీ చూపుల నిండు వెన్నెల్లో సేదతీరతాను
ఆ వెన్నెల మొత్తాన్ని నాలోనే నింపుకుంటాను...

ఎప్పటిదాకా ఈ పరుగు?

2008-04-15T08:44:00.000-07:00

మనసు అను క్షణం నీ కోసం పరుగులు తీస్తుంది
అలసట తెలియకూడదని కబుర్లు చెప్తూ నేనూ దానితో...
.
.
మెరిసీ మెరిసి అలసిన సూరీణ్ని పడమర తన లోయలో దాచుకొంటోంది
నిత్యం పరుగులు తీసే గోదారికీ సంద్రం చేతులు చాస్తుంది
చీకట్లో మగ్గే నింగికీ జాబిల్లి జాబునిస్తుంది

మరి నా నిరీక్షణ ఎప్పుడు ఫలిస్తుంది...?
నీ సంగమంలో ఈ పరుగు ఎప్పుడు నిలుస్తుంది...?

ఆ క్షణాలిచ్చే మధురానుభూతితో
నడవగలను జీవితాంతం నీతో

నేనిక పరుగెట్టలేను...

ఏదీ నీ తోడని..?!!!

2008-04-01T11:32:00.000-07:00

ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంది
ఎటువైపు చూసినా జాబిల్లి జాడ తెలియడం లేదు
చుక్కల ఆనవాలూ లేదు
చల్ల గాలి నేనున్నానంటూ నా భుజం తడుతుంది,దానికి నా పరిస్థితి అర్ధమైనట్టు!!

నా చూపులు సర్దుకున్నాయి...

నా ముందు చేతిలో చేయి వేసుకుని నడుస్తున్న భామ్మ, తాత,
...కలిసిన ఆ చేతులకు ఎన్నేళ్ళో?!
బెంచి మీద కూర్చుని దగ్గరితనపు మైమరపులో కొత్తగా పెళ్ళైన జంట,
...దగ్గరితనపు భాష అనుభవించేవాళ్ళకే తెలుస్తుందేమో?!!
దారికి అడ్డంపడుతూ ఆడుకుంటున్న కుక్కలు,
గాలికి ఊగుతున్న ఉయ్యాలల జోడి,
తేలుతున్న ఊగుడు బల్ల...

నా ఎదురు పడుతూ పదే పదే నా ఒంటరితనాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నాయి...

ఏదీ నీ తోడని..?!!!

నేను నడుస్తూనే ఉన్నాను....

--------------------------------------------------
ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంది
ఎటువైపు చూసినా జాబిల్లి జాడ తెలియడం లేదు
చుక్కల ఆనవాలూ లేదు
చల్ల గాలి నేనున్నానంటూ నా భుజం తడుతుంది,దానికి నా పరిస్థితి అర్ధమైనట్టు!!

నా చూపులు సర్దుకున్నాయి...

మా ఇంటి ముందున్న పార్క్లో నడుస్తున్నాను....

నా ముందు చేతిలో చేయి వేసుకుని నడుస్తున్న భామ్మ, తాత,
(నాలో నేను... కలిసిన ఆ చేతులకు ఎన్నేళ్ళో?!)
బెంచి మీద కూర్చుని దగ్గరితనపు మైమరపులో కొత్తగా పెళ్ళైన జంట,
(...దగ్గరితనపు భాష అనుభవించేవాళ్ళకే తెలుస్తుందేమో?!! )
దారికి అడ్డంపడుతూ ఆడుకుంటున్న కుక్కలు,
గాలికి ఊగుతున్న ఉయ్యాలల జోడి,
తేలుతున్న ఊగుడు బల్ల...

నా ఎదురు పడుతూ పదే పదే నా ఒంటరితనాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నాయి...

ఏదీ నీ తోడని..?!!!

నేను నడుస్తూనే ఉన్నాను....

ఏదీ నా చుక్క?!!!

2008-03-06T07:32:00.000-08:00

అద్దాల కిటికీ నుండి నిశీధిని నిశితంగా చూస్తూ
ఏముంది? ఈ రేయి రంగు కలిసిన నింగిలో..
నా కళ్ళని కవ్వించే దాని విశాలత్వమేమో
అప్పటి వరకు గందరగోళమై అంతా ఆవరించిన ఆలోచనలు చిన్నవై ఎటోపోతాయి
మనసుకి చల్లని ప్రశాంతతని పంచుతుంది

కానీ ఇంతలో ఒక తలపు పెద్దదై అంతా ఆవరిస్తుంది
ఏదీ నా చుక్కని?

చమక్కుమంటూ ఒక చుక్క, నన్ను చూసావా అంటున్నట్టు
ఆ చూసాను... అదిగో ఇంకో చుక్క

ఇలా ఎన్ని చుక్కలని లెక్కపెట్టలేదు ఇప్పటికి?
కానీ ఎప్పుడైనా అలసిపోయానా...?

అదిగదిగో దూరంగా పట్టించుకుంటే గాని పట్టలేని పాలపుంత
ఎన్ని పుంతలు తొక్కలేదు... నీ కోసం వెతుక్కుంటూ...

హైవే మీద కేశినేని బస్సులో వెనక హాయిగా ఉయ్యాలూపినట్టుంది
నా కనురెప్పలు వాలుతూ తేలుతున్నాయి..
ఇది అలుపు కాదు తెలుసా?
అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య
కళ్ళుమూసుకుంటే తను చేరువవుతుందేమోనని చిన్ని ఆశ
కలలోనైనా...

ఏదీ నా చుక్క?!!!

ముత్యాల ముగ్గు

2008-01-18T10:17:00.000-08:00

తీరైన తన నడకతొ లయబద్ధంగా సవ్వడి చేస్తున్న పట్టీలు
నా చూపుని తన వైపు మరల్చాయి...
సింధూరం, పసుపు పచ్చల పట్టు పరికిణీని మునివేళ్ళతో
కొంచెం పైకి లాగి తను కలియతిరుగుతుంది వాకిట దేని కోసమో వెతుకుతూ...
ఏదో కనుగున్నట్టు ఇంట్లోకి పరుగెట్టింది...

నేను తనకోసం ఎదురుచూడకుండా ఉండలేకపోయాను...

ముగ్గు గిన్నెతో తను బయటకొచ్చింది
పైటను నడుముకు చుట్టుకుని, పరికిణీ సర్దుకుని
ఒంటి కాలిపై భారం మోపి, కూర్చుంది ముగ్గుపెట్టటానికి...
నేను అలానే చూస్తున్నాను...
తన వేళ్ళు ఏదో మాయం చేస్తున్నట్టు
చక చకా చుక్కలు పెట్టుకుంటూ వెళ్తున్నాయి
ఆ వేగంతో చుక్కలని అనుసరించడానికి ప్రయత్నించిన నా కళ్ళు తిరిగాయి...

ఒకసారి పైకి చూసాను
నింగిలో చుక్కలు నేలపై ఆమె వేలు జారిన చుక్క చుక్కలో
పోలికలు వెతుక్కుంటు మురిసిపోతున్నాయి ఎంచక్కా...
అదే పనిగా... చంద్రుడు లేడని గుసగుసలాడుతున్నాయి
అది విని నెలరాజు మోము చిన్నబోయింది,
రోజు తనతో ఊసులాడే చిన్నది తనని ఈరోజు మరచిపోయిందని...

నేను తేరుకుని తనవైపు చూసాను
ముంగురులను పైకి పోగు చేసుకుంటూ తను పైకి లేచింది
ఒక్కసారి తనివితీర కిందకిచూసింది
తన చూపుల్ని నా చూపులు అనుసరించాయి
ఆహా... ఎంతటి అందమైన ముగ్గు...!
చంద్రుడు చిన్నబోవటంలో అర్ధం వుందనిపించింది...

ముగ్గుని చూసుకున్న ఆనందంతో తన కళ్ళు మెరిసాయి
పెదవులపై నవ్వులు విరిసాయి
ఆ నవ్వులో తడిసిన ముగ్గు ముత్యాల ముగ్గయ్యింది
ఆ ముంగిట వెలుగులు నింపింది...

కల-కాలం

2008-01-03T10:00:00.000-08:00

వర్ష నా ముందు నగ్నంగ ప్రత్యక్షమైంది
తను నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తుంది
ఆ చూపులో...
అచంచలమైన ప్రేమ, తరగని సానుభూతి,
అంతులేని ఔదార్యం, చెరగని నమ్మకం కనుగొన్నాను...
నేను తప్పించుకోలేకపోయాను ఆ చూపు నుండి, నిస్సహాయుడిలా

నిశ్శబ్ధాన్ని చేధిస్తూ,తనకు చీర కట్టమంది
నేను నిచ్చేష్టుడిలా ఉండిపోయాను తన మాటలు వింటు...
తనకి 12 కుచ్చిళ్ళు కావాలని, 12 రంగుల్లొ ఉండాలని అంటు
నా చేతిలో ఒక తెల్ల చీర పెట్టింది...

నేను కుచ్చిళ్ళు పేర్చుతూ, ఒక్కొ పేటకి రంగు అద్దడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను...
రంగులద్దుతుంటే, ఒక్కో రంగుకు నా చేత
ఆత్మ విశ్వాసంతో,
క్రమ శిక్షణతో,
దీక్షతో,
సత్సంకల్పంతో,
సాటివారిపై నమ్మకంతో,
నిజాయితితో,
ప్రణాళికతో,
ఆరోగ్యంపై శ్రద్ధతో,
ఉత్సాహంతో,
సానుకూల దృక్పధంతో,
నిత్యం జాగురూకతతో,
చిరు నవ్వుతో
తనని ఎదుర్కుంటానని ప్రమాణం చేయించుకుంది, నా నుదుటి మీద చెయ్యి వేసి...
నేను కుచ్చిళ్ళను ఒద్ది పెట్టి, లేచి తనకు పైట కప్పడానికి ఎదురునిలిచాను...
ఆ చూపుని తప్పించుకోలేకపోయాను...
ఆ కళ్ళలో అదే ప్రేమ,సానుభూతి,ఔదార్యం,నమ్మకం

తను నా చెయ్యి పట్టుకుని
పన్నెండు రంగుల కుచ్చిళ్ళను తన్నుతూ ముందుకు సాగింది...
నా పాదాలకి తన నడక విదిల్చిన రంగులు అద్దుతుంటే,
తన అడుగులని అనుసరించాను...

తను ఉదయిస్తున్న సూర్యుడికి ఎదురువెళ్తు అదృశ్యమైంది!
నేను నా పాదాలకి, చేతులకి పన్నెండు రంగులతో
తనకి చేసిన ప్రమాణాలతో ఏకాకిలా..

నిద్రలొ అటు ఇటు కదులుతున్న నన్ను
నా స్నేహితుడు హెచ్చరించాడు,కదలకుండ నిద్రపొమ్మని...
కళ్ళు తెరిచి చూసాను....
నా చేతులకి, పాదాలకి రంగులు లేవు,
ప్రమాణాలు మాత్రం లీలగా గుర్తు వస్తున్నాయి...
ఆ స్పృహతో నేను కొత్త వర్షానికి ఎదురు నిలిచాను చిరు నవ్వుతో...

స్నేహితులకి నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలతో...

విరహం

2007-12-16T03:42:00.000-08:00

ఇప్పుడే కురిసిన వాన జల్లు పరిసరాలని పులకరింప చేసింది
చెలి కలయికని తెలిపే ఊహలు నా మనసుకి కలిగించే పులకరింత లాగా...

వాన జల్లుకు తడిసన మట్టి వాసన గమ్మత్తుగ ఉంది
చెలి చేరువలో వెళ్తున్నప్పుడు గాలి వాసన కలిగించే మత్తులాగా...

చల్ల గాలులు, కారు మబ్బులు
లేని వెచ్చదనాన్ని, రాని వెన్నెలని గుర్తు చేస్తున్నాయి...

చెలి దూరంగా వుంది
తన కలవరింత ప్రకృతి ఆస్వాదనని దూరం చేస్తుంది...

చెలీ రావే,వరాలీవే,
వెతికా నిన్ను వీచే గాలుల్లో
కన్నా నిన్ను కారు మబ్బుల్లో...
వెచ్చదనం ఏదని? వెన్నెల రాదే అని?
చెలీ రావే,వరాలీవే...

నాలోనే ఉన్నావు...

2007-12-01T21:05:00.000-08:00

నీ తలపుల తారలెన్నో
నా హృదయాకాశం లో...

నా ఆశల కిరణాలెన్నో
నీకై చూసే చూపుల దారులలొ...

రగిలే జ్వాలలెన్నో
నీ ఊహల విరహంలో...

నిన్ను నాకు దగ్గర చేసిన దూరాన్ని అడుగు...
నీ కలలతో పగలు రేయి ఒకటైపోయిన కాలాన్ని అడుగు...

భాధ కూడా తియ్యగా ఉంటుందని తెలిపే
ఈ దూరాన్ని, కాలాన్ని ఈక్షణాన స్తంభించిపోని...

నీ కలలతో, తలపులతో, విరహంతో
ఈ క్షణం నిలిచిపోని...

కానీ ఎంత వరకు?
చెలీ ఎంత వరకు...? నీ రాకకై...

గౌతమీ తీరాన...

2007-11-23T10:32:00.000-08:00

గౌతమీ తీరాన, ఏకాంత సమయాన..
విరహ వేదనతో నేను,
వీచే గాలుల్లా, సాగే ప్రవాహంలా..
తేలే ఊహల్లో నేను,

గూటికి చేరే పక్షులు,విహరించే చేపలు,
నా ఒంటరితనాన్ని ప్రశ్నిస్తూ ఉంటే...
చెలి రాదే అని, చెంత చేరదే అని..?
వెన్నెల్లో వెచ్చదనాన్ని వెతుక్కుంటున్నాను...
చంద్రుల్లో చెలి ముఖారవిందాన్ని చూసుకుంటున్నాను...
చుక్కల్లో తన చూపుల్ని అన్వేషిస్తున్నాను...

కిన్నెరసాని పాపి కొండల్ని పోటెక్కించినట్టు,
తలచే తలపుల, కలచే కలవరింతల స్రవంతి
నా గుండెల్ని...!

నేను నా ఊరు వెళ్తున్నాను...

2007-11-18T08:02:00.002-08:00

గోరు ముద్దలు తిన్న
చిన్న 'అంచు పళ్ళెం',
అమ్మమ్మ పక్కలో ఆరు బయట
పడుకున్న నులక మంచం,
ఇప్పటికి మూడు తరాలని
ఊపిన ఉయ్యాల,
పెరటి చివరన ఊరి కాలవ ఒడ్డున
తుమ్మ చెట్లకి వేలాడే పిచ్చుక గుళ్ళు,
ఆ చెట్లపై అటు ఇటుతిరిగే గుఱ్ఱాలు,
ఓనమాలు దిద్దిన శివాలయపుగుడి అరుగులు,
బస్ స్తాండ్ ఎదురి రామాలయం,

నా కోసం ఎదురుచూస్తుంటే..,
దీపావళికి నేను నా ఊరు వెళ్తున్నాను...

ప్రకృతి నీతో మమేకమవుతుంటే...

2007-11-07T21:28:00.000-08:00

సంధ్యా పవనం -
నీ కురులని సుతారంగా కదిలిస్తున్నప్పుడు...

వేకువ చలి -
నీ చేతులతో నిన్ను నువ్వు చుట్టుకునేట్టు చేస్తున్నప్పుడు...

ఉదయించే సూరీడు -
నీ నుదుటి బొట్టుని చూసి,
తన ప్రతిబింబమని మురిసిపోతున్నప్పుడు...

కూసే పక్షులు -
నువ్వు చలిలో వణుకుతూ చేసే
ప్రార్ధనా గుస-గుసలు విని
ఎవరీ కొత్త పక్షి అని
ఆశ్చర్యంతోఅన్నీ నీ వైపు చూస్తున్నప్పుడు...

తొలి మంచు -
నువ్వు గుడి చుట్టు ప్రదక్షిన చేస్తుండగ,
నీ చెంప వాలున జారే
చెమట బొట్టు మీద కిరణాలు పడి మెరిసిపోతుంటే,
అది చూసి అసూయ పడుతున్నప్ప్పుడు...

నేను ఆ ప్రకృతిని మిస్స్ అవుతున్నాను...
నా చెలీ... నిన్ను మిస్స్ అవుతున్నాను...

పిపాసి

2007-11-01T10:24:00.000-07:00

ప్రేమ సౌధం కుప్పకూలి...,

గూడు కట్టుకున్న ఆశలు చెల్లా చెదురై,దిక్కు తోచక

హఠాత్తుగా ఆవరించిన శూన్యతకి ఒంటరైనమనసుతో... ఒక నేస్తం...

పచ్చ నోట్లు పలచనై,

బతుకు బండి భారమై,

అలసిన వదనంతో... ఒక నేస్తం...

సంసార సాగరం ఈదుతూ,

గజిబిజి నడకలతొ బిజీ-బిజీగా సతమతమవుతూ... ఒక నేస్తం...

కాల ప్రవాహంలొ కొట్టుకుపోతూ...

నిన్నటి జాడ మరచి, తోడు విడిచి...

కొత్త స్నేహాలతో వర్తమానంలొనే గడిపే... ఒక నేస్తం...

ఒకరితో కాలాన్ని పంచుకోలేక...

ఒకరితో పంచుకుని...

బరువెక్కిన హృదయంతో నేను...

ఎంతమంది నేస్తాలున్నా...

ఒంటరైన ఈ క్షణాన,నా మనసు...

కొత్త నేస్తాన్ని కోరుకుంటుంది...

నాతో కబుర్లు చెప్పాలని...

నన్ను అలరించాలని...

బరువైన ఈ క్షణాన్ని తేలిక చేయాలని...

మైమరపు

2007-10-27T02:36:00.001-07:00

ఇప్పటి వరకూ వాన...
ఇప్పుడే మేడ మీదకి వచ్చాను...
గంట క్రితం ఒళ్ళంతా మేఘాల ముసుగేసుకున్నట్టున్న ఆకాశం,
ఇప్పుడు కోటి కళ్ళతో ఒంటి నిండా వెన్నెల పూసుకుని నగ్నంగా నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నట్టుంది...
ఇది చూసి తేరుకుని మళ్ళీ ఆకాశం వైపు చూస్తే..,
చంద్రుడు నాకేమీ తెలియదు,నేనేమీ చూడలేదు అన్నట్టు కొబ్బరాకుల చాటున దాక్కుంటున్నాడు...
నా నుండి ఎంత దాగినా అద్దంలాంటి తడిచిన నేలకి దొరికిపోయాడు...
వీచే చల్ల గాలి తాకీ తాకనట్టు నా చూపుని మరల్చడానికా అన్నట్టు కొంటెగా నన్ను అల్లరి చేస్తుంది...
గూటికి చేరే పక్షులు నా చూపుల దారికి అడ్డంగా వెళ్తూ ఇక చూసింది చాలు అన్నట్టు నన్ను ఆట పట్టిస్తున్నాయి...
ఇంతకీ నేను ఏంచూసాను..?
దేనికీ ఈ మైమరపు?!!!

మూడేళ్ళుగా ఆహ్లాదకరమైన ఇలాంటి ప్రకృతికి దూరంగా ఉన్నాను...
కానీ ఈ మైమరపు నన్ను వెంటాడుతూనే ఉంది...

ఏకాంతం

2007-10-08T11:26:00.000-07:00

ఢిల్లి వాతావరణం అక్టోబర్-నవంబర్లో ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది…

ఇప్పుడిప్పుడే చలి కాలం మొదలైనట్టుంది…
నేను ఇంటి ముందు పార్క్లో నడుస్తున్నాను…

ఈ వాతావరణం చూస్తుంటె… నాకు...
ఏజెన్సిలొ నేను టేకూరులో ఉన్నప్పటి సాయంత్రం గుర్తుకొస్తోంది...
అప్పుడు చిన్న పడవ మీద టేకూరు ఒడ్డునుండి గోదావరి మధ్యలో ఉన్న ఇసుకతెన్నుల మీదకెళ్ళాను…

వెన్నెల వచ్చే వరకు…
చుట్టు ఉన్న కొండల ఎత్తుల్ని పోల్చుకుంటూ,
వాటి అంచుల్లొ, మబ్బుల్లొ రూపులు వెతుక్కుంటూ,
గూటికెల్లే పక్షుల వరసలని గమనిస్తూ,
ఎగిరే చేపల్ని లెక్కపెడుతూ,
చాలా దూరంలొ ఉన్న పాపి కొండల్ని చూస్తూ,
ఏకాంతంగా ఉండి పోయాను…

అప్పుడు ఒకటి అనిపించింది…
నా చెలి నా పక్కనుంటె ఎంత బాగుండు అని...
ఇప్పుడు ఇలా ఒంటరిగా నడుస్తున్నప్పుడూ...

చిరు గాలి

2007-10-06T05:47:00.000-07:00

చిరు గాలి,
పిల్ల కాలువ,
వడ గళ్ళు,
ఇవన్నీ చిన్నవే...కానీ మనకి అవి కలిగించే అనుభూతి, మనలో పుట్టించే భావాలు...
జోరు గాలి,
మహా నది,
మంచు కొండలు... కలిగించలేవు... పుట్టించలేవు...

చిన్న పదాలైన,రెండే వాఖ్యాల్లొ మంచి అనుభూతిని కలిగించారు...
ఇంకా సున్నితత్వపు జాడలు ఎరిగిన వాళ్ళు రాధిక గారి మాటల్లొని భావాలు వెతుక్కోగలరు...నేను వెతుక్కున్నాను :-)

స్పందన

2007-10-06T05:01:00.000-07:00

ఇది రాధిక గారి బ్లాగ్ మొదటిసారి చూసినప్పుడు రాసింది... ఈ స్పందన ఆవిడకి అంకితం...

మీ రాతల్లొ నా ఊహలు చూసుకుంటున్నాను...
మీ మాటల్లొ నా బాసలు వింటున్నాను...

మీలో నాలాంటి నా చెలిమిని అన్వేషిస్తున్నట్టుంది...
వెన్నెల రాత్రిలో, ప్రకృతి ఒడిలో పొందే సాంత్వన పొందుతున్నట్టుంది...

చిన్నప్పుడు నాన్నమ్మ తినిపించిన ముద్ద రుచి గుర్తొచినప్పుడు...
చిన్ననాటి స్నేహాన్ని గుర్తుపట్టి ఆలింగనం చేసుకుంటున్నప్పుడు...
... కలిగే అనుభూతి కలుగుతుంది...

నా భావుకతకి పదును పెట్టాలనిపిస్తుంది...
నాకు ఒక బ్లాగ్ రాయాలనిపిస్తుంది... :-)

ముందు మాట

2007-10-06T04:06:00.000-07:00

ముందుగా, స్నేహమా.బ్లాగ్స్పాట్.కాం గురించి ప్రస్తావించాలి... అది రాధిక గారిది... ఎప్పట్నుంచో నేను ఒక బ్లాగ్ రాయాలి అనుకుంటున్నా, నేను ఒకటి రాయగలను అన్న నమ్మకం ఉన్నా... రాధిక గారి బ్లాగ్ చూసిన తర్వాత మాత్రమే నా కోరిక బలపడింది... ఆవిడ వ్రాతల్లో సున్నితమైన భావాలు నేను కూడా ఒకటి రాసే విధంగా ప్రేరేపించాయి...

జాన్ హైడ్ గారు నేను రాధిక గారు రాసిన ఒక కవితకి కామెంట్ రాస్తే, దాన్ని లేఖిని ఉపయోగించి తెలుగులో రాసి నాతో ఏకీభవిస్తున్నాను అన్నారు... అది తెలుగులో చూసి మురిసిపోయాను.. అంత అనుభవం ఉన్న ఆయన అలా అనడం నాకు ప్రశంస లాగ అనిపించింది...

ఆ ప్రేరణతో, నా మీద నాకు ఉన్న నమ్మకంతో ఈ బ్లాగ్ మొదలుపెడుతున్నాను...

ఈ లేఖిని సాఫ్ట్వేర్ రూపొందించి, ఇంటెర్నెట్లో తెలుగు వ్యాప్తికి కృషి చేస్తున్నవారికి నా అభినందనలు, కృతజ్ఞతలు...

-దీపు