ఏకాంత వేళ... ఉప్పొంగే భావాల...

వాన రాకకి తన్మయత్వంతో మయూరి నాట్యం చేస్తున్నప్పుడు, వసంతాన్ని పసిగట్టి ఆనందంతో కోకిల రాగం తీస్తున్నప్పుడు, పరస్పర ప్రేమ పరవశంతో యుగళం ఏకమవుతున్నప్పుడు, ఏకాంతం పరిఢవిల్లుతుంది... మీరు గమనించారా? ప్రకృతి ఏకాంతవాసి అని? ఏకాంతంలో సృష్టి జరుగుతుందని...

Monday, September 20, 2010

హృదయాంతర్యామీ! { గీతాంజలి ~ 20 }

అయ్యో,కమలం వికసించిన రోజు,నా మనసు పరిపరి విధాలుగా పోయినదే
నేనది తెలుసుకోలేకపోయాను
నా పూల బుట్ట ఖాళీగా, ఆ కమలం గమనింపబడకుండా ఉండిపోయాయి
మధ్యమధ్యన ఏదో వ్యాకులత నను తాకగా, నా కల నుండి ఉలికిపడి లేచి
దక్షిణ గాలులలో వింత పరిమళాల తీయని జాడనేదో అనుభవించాను
ఆ అస్పష్ట తీయదనం నా హృదయంలో తీరని ఆశని రగల్చి వేదనకి గురి చేసింది
ఆ ఆశ నాకు వేసవి ముగియడానికి తాపంతో చేసే శ్వాసలా అనిపించింది

నాకు తెలియకపోయింది అపుడు అది చాలా చేరువలో ఉందని, అది నాదేనని, ఇంకా
ఆ పరిపూర్ణ మాధుర్యమే నా హృదయపు లోతుల్లో మొగ్గ తొడిగిందని...



చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ


On the day when the lotus bloomed, alas, my mind was straying,
and I knew it not. My basket was empty and the flower remained unheeded.
Only now and again a sadness fell upon me, and I started up from my
dream and felt a sweet trace of a strange fragrance in the south wind.
That vague sweetness made my heart ache with longing and it seemed to
me that is was the eager breath of the summer seeking for its completion.
I knew not then that it was so near, that it was mine, and that this
perfect sweetness had blossomed in the depth of my own heart.

Thursday, September 16, 2010

నిదురపో నేస్తం...

ఏ వంకా లేని తన వంక చూస్తున్నాడు నెలవంక
చుక్కలన్నీ ఒక్కసారి చిక్కీపోయాయి
మా చిత్తా చోరుని చూపులు ఈ చుక్కలో చిక్కూకున్నాయని
వాటికేమి తెలుసు ఈ చుక్కనల్లుకున్న చిక్కులు
తెలిసీ నెలవంక ఏమీ చేయలేనన్నాడు ఇంక
కలిసిన చిరుగాలి తల నిమురుతూ జోల పాడుతుంది

Tuesday, September 14, 2010

చేరదీయుమా { గీతాంజలి ~ 19 }

1.
మేఘాలు ఆవృతమై చీకటి అలుముకుంటుంది.
ఓ, ప్రియా, ఎందుకు నన్ను తలుపుకి ఆవలే ఒంటరిగా ఎదురుచూసేట్టు వదిలివేసావు?

తీరికలేని మిట్ట మధ్యాహ్నపు పని వేళల్లో నేను పదిమందితో ఉంటాను,
కానీ ఎవరూలేని ఈ చీకటి వేళ నిన్ను మాత్రమే నేను అపేక్షించేది.

నువ్వు నాకు కనపడకపోతే, నన్ను ఇలానే పూర్తిగా వదిలివేస్తే,
నిడువైన ఈ వాన ఘడియలని ఎలా దాటవేయాలో నేనెరుగను

నింగిలో దూరంగా అలుముకున్న చీకటిని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాను,
నా మనసు రోదిస్తూ ఎడతెగక గాలితో తిరుగాడుతుంది.

2.
మేఘాలు ఆవృతమై చీకటి అలుముకుంటుంది.
ఓ, దయామయా, ఎందుకు నన్ను తలుపుకి ఆవలే ఒంటరిగా ఎదురుచూసేట్టు వదిలివేసావు?

తీరికలేని మిట్ట మధ్యాహ్నపు పని వేళల్లో నేను పదిమందితో ఉంటాను,
కానీ ఎవరూలేని ఈ చీకటి వేళ నిన్ను మాత్రమే నేను అపేక్షించేది.

నువ్వు నాకు కనపడకపోతే, నన్ను ఇలానే పూర్తిగా వదిలివేస్తే,
నిడువైన ఈ వాన ఘడియలని ఎలా దాటవేయాలో నేనెరుగను

నింగిలో దూరంగా అలుముకున్న చీకటిని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాను,
నా మనసు రోదిస్తూ ఎడతెగక గాలితో తిరుగాడుతుంది.



చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ


Clouds heap upon clouds and it darkens. Ah, love, why dost thou let me wait outside at the door all alone?

In the busy moments of the noontide work I am with the crowd, but on this dark lonely day it is only for thee that I hope.

If thou showest me not thy face, if thou leavest me wholly aside, I know not how I am to pass these long, rainy hours.

I keep gazing on the far-away gloom of the sky, and my heart wanders wailing with the restless wind.

Monday, September 13, 2010

దాహం

కలిసే మనసులకి తనువుల అగాధాలు
తపించే తనువులకి మనసుల అగాధాలు
మనసు నమ్మకానికి మనిషి నిర్లక్ష్యపు అగాధాలు
మనిషి నమ్మకానికి మనసుల అగాధాలు
అర్ధమైన చోట అర్ధపు అగాధాలు
అన్నీ ఉన్న చోట అయోమయపు అగాధాలు
మనిషికో మతం
మనసుకో అభిమతం
ఏది కుటుంబం
ఏది కులం
ఏది సంఘం
ఏది దేశం
ఎటు చూసినా దాటలేని అగాధాలు
గమ్యం తెలియని గమనాలు
తీరని దాహలు
దేవుడు ప్రత్యక్షమవ్వాలి
కొన్ని వరాలు కోరాలి
లోకం బల్లపరుపు కావాలి
మనుషులు మరమనుషులు కావాలి
అంతరాలకి ఆలోచనలకి అవకాశం పోవాలి

తపస్సు చేస్తాను

Thursday, September 9, 2010

నిరీక్షణ { గీతాంజలి ~ 18 }

నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.
అందుకే అది ఇంత ఆలస్యమైనది, అందుకే నేను ఇట్టి పొరబాట్లకి నిందార్హుడునవుతున్నాను

ఇతరులు వారి నియమాలతో కట్టుబాట్లతో నను ధృఢంగా బంధించ వస్తారు;
కానీ వారిని ఎప్పుడూ దాటవేస్తాను,
ఎందుకంటే నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.

పరులు నను నిందిస్తారు, నను సోమరి అంటారు;
వారి నిందా సమంజసమే నేను సందేహించను.

సంత వారం గడిచిపోయింది. పని కావాల్సినవాళ్ళకి జరగాల్సినదంతా జరిగిపోయింది.
ఎవరైతే వచ్చి నను పిలువ వృథా ప్రయత్నం చేసారో, వారు కోపంతో వెనుదిరిగారు.
నా స్వామి ప్రేమకై కేవలం నిరీక్షణలో గడుపుతున్నాను,
నను చాలించుకుని ఇక ఆతని పరమవడానికి.



చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ


I am only waiting for love to give myself up at last into his hands. That is why it is so late and why I have been guilty of such omissions.

They come with their laws and their codes to bind me fast; but I evade them ever, for I am only waiting for love to give myself up at last into his hands.

People blame me and call me heedless; I doubt not they are right in their blame.

The market day is over and work is all done for the busy. Those who came to call me in vain have gone back in anger. I am only waiting for love to give myself up at last into his hands.

Wednesday, September 8, 2010

ఆనతినీయరా { గీతాంజలి ~ 17 }

ఈ జగపు జాతరకి నాకు ఆహ్వానం అందింది, దానితో నా జన్మ ధన్యమైనది. నా కన్నులు కన్నాయి, చెవులు విన్నాయి

ఈ వేడుకలో నా పని నా వాయిద్యాన్ని స్వరపరచడం, మరి నేను చేయగలిగినదంతా చేసాను

ప్రభూ, ఇప్పుడు నేను అడుగుతున్నాను, చివరికి నేను బయలుదేరి నీ రూపాన్ని కాంచి మౌనంగా ప్రణమిల్లే సమయము ఆసన్నమైనదా అని?



చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ


I have had my invitation to this world's festival, and thus my life has been blessed. My eyes have seen and my ears have heard.

It was my part at this feast to play upon my instrument, and I have done all I could.

Now, I ask, has the time come at last when I may go in and see thy face and offer thee my silent salutation?

Sunday, September 5, 2010

అసంకల్పిత గానం { గీతాంజలి ~ 16 }

నేను ఇక్కడ నీ పాటలు పాడటానికే ఉన్నాను. నీ ఈ కొలువులో నా ఆసనం ఒక మూలన

నీ సమక్షంలో నాకు చేయ పనే లేదు; నా కొరగాని జీవితం వ్యర్థ రాగాలుగా మాత్రమే ప్రేలగలుగుతుంది

నిశి రాతిరిలో చీకటి మందిరాన నీ మౌన ఆరాధనకి ఘడియ మ్రోగినపుడు, నా ప్రభూ నన్ను ఆజ్ఞాపించు, నీ ముందు నిలబడి పాడటానికి.

వేకువ గాలులలో దివ్య తంత్రులు శృతి చేయబడుతున్నపుడు, నీ సన్నిధికి ఆజ్ఞాపించి నన్ను అనుగ్రహించు



చావా కిరణ్ అనువాదం ఇక్కడ



I am here to sing thee songs. In this hall of thine I have a corner seat.

In thy world I have no work to do; my useless life can only break out in tunes without a purpose.

When the hour strikes for thy silent worship at the dark temple of midnight, command me, my master, to stand before thee to sing.

When in the morning air the golden harp is tuned, honour me, commanding my presence.