అద్దాల కిటికీ నుండి నిశీధిని నిశితంగా చూస్తూ
ఏముంది? ఈ రేయి రంగు కలిసిన నింగిలో..
నా కళ్ళని కవ్వించే దాని విశాలత్వమేమో
అప్పటి వరకు గందరగోళమై అంతా ఆవరించిన ఆలోచనలు చిన్నవై ఎటోపోతాయి
మనసుకి చల్లని ప్రశాంతతని పంచుతుంది
కానీ ఇంతలో ఒక తలపు పెద్దదై అంతా ఆవరిస్తుంది
ఏదీ నా చుక్కని?
చమక్కుమంటూ ఒక చుక్క, నన్ను చూసావా అంటున్నట్టు
ఆ చూసాను... అదిగో ఇంకో చుక్క
ఇలా ఎన్ని చుక్కలని లెక్కపెట్టలేదు ఇప్పటికి?
కానీ ఎప్పుడైనా అలసిపోయానా...?
అదిగదిగో దూరంగా పట్టించుకుంటే గాని పట్టలేని పాలపుంత
ఎన్ని పుంతలు తొక్కలేదు... నీ కోసం వెతుక్కుంటూ...
హైవే మీద కేశినేని బస్సులో వెనక హాయిగా ఉయ్యాలూపినట్టుంది
నా కనురెప్పలు వాలుతూ తేలుతున్నాయి..
ఇది అలుపు కాదు తెలుసా?
అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య
కళ్ళుమూసుకుంటే తను చేరువవుతుందేమోనని చిన్ని ఆశ
కలలోనైనా...
ఏదీ నా చుక్క?!!!
