జాబిల్లి

జాబిల్లిని చూస్తున్నాను
ఏంటి అలా చూస్తున్నావని అడుగుతుంది
నీ దరి ఎలా చేరాలా అని ఆలోచిస్తున్నానన్నాను
నవ్వుతూ అది అంత తేలిక కాదంటుంది
ఎందుకు కాదు అని నేను
ఎందుకు చేరాలనుకుంటున్నావని తను

నీ వెన్నెల ఒడిలో సేద తీరాలని ఉంది
ఆ చల్లని వెలుగులో ప్రపంచాన్ని శోధించాలని ఉంది
అని నేను
ఆ వెలుగు నాది కాదు
నేనేమీ ప్రత్యేకం కాదు
అని తను
నా ప్రపంచం లో నీ వెన్నలనే చూడగలుగుతున్నానని నేను
ఈ వెన్నెల లేకపోతె ఏం చేస్తావని తను
ఒకసారి దగ్గర చేసుకున్నాక దూరం కానని నేను
మౌనంగా తను
ముని లా నేను

ఎవరు పాడతారు నాకు
చందమామ రావే జాబిల్లి రావే అని
ఎవరు చేరుస్తారు తనని నా దరికి
నా నీడని తనలో చూసుకునేంత దగ్గరకి

ఏ కాంతపు దిలీప్?

ఎక్కడో వాన వెలిసింది
తెమ్మెర తెరలు తెరలుగా తాకి పోతుంది
ఏ లోకాన్నో ఏగుతున్న నను ఈ లోకానికి లాగుతూ
కాలగతి ఎరుగని నిరీక్షణ స్పృహ కోల్పోతుందేమో
మనసు ఈ లోకాన్నే మరచిపోతుంది
ఎంతసేపట్నుంచి ఇక్కడ?
ఎంత ఎదురు చూసినా జాబిల్లి మబ్బు చాటు దాటి బయటకి రానంటుంది
అలుసా?
ఇదంతా నేను అలుపెరుగని వరకే తెలుసా?
ఎదురుగా ఏకాంతంలో ప్రియుని భుజంపై వాలి ప్రియురాలు
వీళ్లెప్పుడు వచ్చారూ ఇక్కడికి!
మరి, ఏ కాంత వరిస్తుందో నా ఏకాంతాన్ని...
అదిగో మేఘ సందేశం కనిపిస్తూ వినిపిస్తూ
ఇంకాసేపట్లో నా నిరీక్షణ ఫలిస్తుంది...
ఏ కాంత మరిపిస్తుందో ఆ జాబిల్లిని?